🔵🔵🔵 *اپوش‌کرداران ایران را به تباهی می‌کشانند.*
✍🏻 شاهین سپنتا
💠 روزنامه پیام ما : در باورهای کهن ایرانی، نیروهای نیک و بد همواره در ستیزند و سرانجام سپیدی، روشنایی، نیکی، و راستی بر سیاهی، تیرگی، بدی و ناراستی پیروز خواهند شد.
💠 یکی از نمودهای این باور کهن را در استوره نبرد تیشتر و اپوش می‌تواند بازیافت و در دنیای امروز اپوش تمثیلی است از افراد بدخواه و کژاندیشی که با اندیشه، کردار و گفتار ناشایست خود، ایران و جهان را به سوی تباهی می‌کشانند.
💠 در استوره‌های ایرانی، اپوش، دیو خشکسالی است که با تیشتر، ایزد باران در نبرد است.
💠 اپوش نام پارسی ستاره قلب العقرب است. قَلب العَقرَب (کژدم‌دل)، یا سَدویس یا (Antares یا Alpha Scorpii) درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی کژدم و یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های آسمان است.
تیشتر درخشان‌ترین ستارهٔ آسمان شب است. تیر یا تِشتر در فارسی، تیشتر در پهلوی و تیشتریه در اوستا، در زبان فارسی به نامهای دیگر همچون شباهنگ، کاروانکُش، وَراهنگ، شبکش، ستاره خُنُک، ستاره سحری هم نامیده شده و به عربی شِعرای یمانی یا شِعری العَبور گویند و همان سیریوس(Sirius) است.
💠 واژه اوستایی اپوش به معنی «از میان برنده یا پوشاننده آب» و صفتی برای دیو خشکسالی و بی‌بارانی و نماد تابستانهای خشک و سوزان در بیشتر سرزمینهای ایرانی است.
💠 اپوش، در اوستا به اسبی سیاه تشبیه می‌شود. تیشتر نیز در اوستا (تیریشت) به اسبی سپید تشبیه می‌شود.
💠 تیشتر، ایزدستاره‌ای سپید، درخشنده و دور پیدا، آبسرشت و سرور همه ستاره‌هاست. طلوع او همزمان با تازش دوباره چشمه‌های آب است. تیشتر مهمترین ایزدِ بارانساز است. تیشتر، در ابتدای آفرینش، در نبرد آب با اهریمن نقش اساسی داشت و به سه پیکر بسیار نیرومند شد: مردپیکر، گاوپیکر و اسب‌پیکر و به هر پیکری ده
شبانه‌روز باران سیل‌آسا باراند (در مجموع یک ماه یا ۳۰روز) و از این طریق در هفت کشور، چندین دریا و دریاچه و رودخانه پدید آمد.
سپس به شکل اسب زیبای سپیدِ زرین‌گوش درآمد و در دریای فراخکرت با دیوِ اَپوش (دیوِ خشکسالی) که به شکل اسب سیاهی بود بر سرِ بارشِ باران نبرد کرد و سرانجام از کارزار پیروز به در آمد و آبها توانستند بی‌مانع به سراسر گیتی پخش شوند.
💠 بین تیشتر و اپوش دو نبرد در می‌گیرد. در نخستین نبرد تیشتر از اپوش شکست می‌خورد و نالان از چیرگی خشکسالی بر ایران زمین، می گریزد. اما در دومین نبرد، تیشتر بر اپوش پیروز می‌شود و سرزمینهای ایرانی را نوید باران و آب و آبادانی می‌دهد.
💠 در گاهشماری ایرانی، سیزدهمین روز هر ماه و چهارمین ماه هر سال به نام تیر خوانده می‌شود و به فرخندگی همنامی روز و ماه به نام ایزد تیر و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان، روز سیزدهم تیرماه، جشن تیرگان یا تیرو جشن برگزار می‌شود. به خجستگی ایزد باران و ترسالی، آبپاشی از آیینهای شاد این جشن است که آن را به نام جشن آبریزگان یا آبپاشان نیز مشهورکرده است.
👈 منابعی برای مطالعه بیشتر:
اوستا، گزارش جلیل دوستخواه، ج۲، مروارید، تهران، ۱۳۷۵، ص۹۰۳ و۹۶۶.
بندهش، فرنبغ دادگی، گزارنده مهرداد بهار، توس، تهران، ۱۳۸۵، ص۶۷-۶۳.
فرهنگ اساطیر ایرانی، خسرو قلی‌زاده، کتاب پارسه، تهران، ۱۳۸۷، ص۶۱و۱۷۰.
@sedayepayeab1
https://payamema.ir/payam/articlerelation/68171
⬅️ صفحه نشان اپوش @neshaneaposh را در اینستاگرام دنبال و به دوستان خود معرفی کنید 👇
https://www.instagram.com/p/CeyrIGiN6GE/?igshid=YmMyMTA2M2Y=
✍🏻 شاهین سپنتا
💠 روزنامه پیام ما : در باورهای کهن ایرانی، نیروهای نیک و بد همواره در ستیزند و سرانجام سپیدی، روشنایی، نیکی، و راستی بر سیاهی، تیرگی، بدی و ناراستی پیروز خواهند شد.
💠 یکی از نمودهای این باور کهن را در استوره نبرد تیشتر و اپوش می‌تواند بازیافت و در دنیای امروز اپوش تمثیلی است از افراد بدخواه و کژاندیشی که با اندیشه، کردار و گفتار ناشایست خود، ایران و جهان را به سوی تباهی می‌کشانند.
💠 در استوره‌های ایرانی، اپوش، دیو خشکسالی است که با تیشتر، ایزد باران در نبرد است.
💠 اپوش نام پارسی ستاره قلب العقرب است. قَلب العَقرَب (کژدم‌دل)، یا سَدویس یا (Antares یا Alpha Scorpii) درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی کژدم و یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های آسمان است.
تیشتر درخشان‌ترین ستارهٔ آسمان شب است. تیر یا تِشتر در فارسی، تیشتر در پهلوی و تیشتریه در اوستا، در زبان فارسی به نامهای دیگر همچون شباهنگ، کاروانکُش، وَراهنگ، شبکش، ستاره خُنُک، ستاره سحری هم نامیده شده و به عربی شِعرای یمانی یا شِعری العَبور گویند و همان سیریوس(Sirius) است.
💠 واژه اوستایی اپوش به معنی «از میان برنده یا پوشاننده آب» و صفتی برای دیو خشکسالی و بی‌بارانی و نماد تابستانهای خشک و سوزان در بیشتر سرزمینهای ایرانی است.
💠 اپوش، در اوستا به اسبی سیاه تشبیه می‌شود. تیشتر نیز در اوستا (تیریشت) به اسبی سپید تشبیه می‌شود.
💠 تیشتر، ایزدستاره‌ای سپید، درخشنده و دور پیدا، آبسرشت و سرور همه ستاره‌هاست. طلوع او همزمان با تازش دوباره چشمه‌های آب است. تیشتر مهمترین ایزدِ بارانساز است. تیشتر، در ابتدای آفرینش، در نبرد آب با اهریمن نقش اساسی داشت و به سه پیکر بسیار نیرومند شد: مردپیکر، گاوپیکر و اسب‌پیکر و به هر پیکری ده
شبانه‌روز باران سیل‌آسا باراند (در مجموع یک ماه یا ۳۰روز) و از این طریق در هفت کشور، چندین دریا و دریاچه و رودخانه پدید آمد.
سپس به شکل اسب زیبای سپیدِ زرین‌گوش درآمد و در دریای فراخکرت با دیوِ اَپوش (دیوِ خشکسالی) که به شکل اسب سیاهی بود بر سرِ بارشِ باران نبرد کرد و سرانجام از کارزار پیروز به در آمد و آبها توانستند بی‌مانع به سراسر گیتی پخش شوند.
💠 بین تیشتر و اپوش دو نبرد در می‌گیرد. در نخستین نبرد تیشتر از اپوش شکست می‌خورد و نالان از چیرگی خشکسالی بر ایران زمین، می گریزد. اما در دومین نبرد، تیشتر بر اپوش پیروز می‌شود و سرزمینهای ایرانی را نوید باران و آب و آبادانی می‌دهد.
💠 در گاهشماری ایرانی، سیزدهمین روز هر ماه و چهارمین ماه هر سال به نام تیر خوانده می‌شود و به فرخندگی همنامی روز و ماه به نام ایزد تیر و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان، روز سیزدهم تیرماه، جشن تیرگان یا تیرو جشن برگزار می‌شود. به خجستگی ایزد باران و ترسالی، آبپاشی از آیینهای شاد این جشن است که آن را به نام جشن آبریزگان یا آبپاشان نیز مشهورکرده است.
👈 منابعی برای مطالعه بیشتر:
اوستا، گزارش جلیل دوستخواه، ج۲، مروارید، تهران، ۱۳۷۵، ص۹۰۳ و۹۶۶.
بندهش، فرنبغ دادگی، گزارنده مهرداد بهار، توس، تهران، ۱۳۸۵، ص۶۷-۶۳.
فرهنگ اساطیر ایرانی، خسرو قلی‌زاده، کتاب پارسه، تهران، ۱۳۸۷، ص۶۱و۱۷۰.
@sedayepayeab1
https://payamema.ir/payam/articlerelation/68171
⬅️ صفحه نشان اپوش @neshaneaposh را در اینستاگرام دنبال و به دوستان خود معرفی کنید 👇
https://www.instagram.com/p/CeyrIGiN6GE/?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment