یک کلاغ چهل کلاغ - یا چطور شبکه ی ارتباطی مان به افکار ما شکل میدهد ؟

فرض کنید در جامعه ای زندگی می کنید با جمعیت N نفر. در این جامعه هر کس به طور متوسط با K نفر دیگر در ارتباط است. همچنین تصور کنید در این جامعه یک اتفاقی به صورت تصادفی برای مردم رخ میدهد ( مثلا درگیری با یک بیماری، یا تصادف، یا دزدی و ... ) و احتمال رخ داد این واقعه را ۲ درصد در نظر بگیرید. حال سوال اینجاست که اگر یکی از اعضای این جامعه بر اساس نزدیکان و افراد در ارتباط با خود بخواهد براوردی از درصد رخداد آن واقعه داشته باشد ( که می دانیم برابر با ۲درصد است ) این برآورد چقدر از حقیقت دور خواهد بود ؟

ابتدا کمی به روند دینامیک - مثلا بگوییم دزدی - در جامعه نگاه کنیم. ۲ درصد از جامعه واقعا مورد دزدی واقع میشوند. اما این افراد با افراد دیگری در ارتباط اند ( هرکدام به طور متوسط با K نفر دیگر) و آن افراد به صورت دست اول از این واقعه متاثر می شوند. اما افراد دسته اول با افراد دیگری در ارتباط اند که هنوز خبر را نشنیده اند و این افراد جدید به صورت دست دوم از واقعه تاثیر میپذیرند. و همین طور الی آخر تا همه ی اعضای جامعه به نحوی با چند دست فاصله از اتفاق متاثر شوند. دقت کنید که در این مساله از حضور رسانه های جمعی و شبکه های مجازی صرفنظر کرده ام.

حال یک شخص تصادفی میخواهد با نمونه گیری از جامعه اطراف خود ( همان K نفری که با آنها در ارتباط است) سر در بیاورد که حدودا چند درصد جامعه به مساله دزدی مرتبط هستند.
طبیعتا در سرشماری این فرد اگر کسی باشد که واقعا مورد دزدی واقعا شده باشد ۱ نفر شمرده میشود. اما افرادی که با واسطه به داستان اصلی مرتبط هستند با وزن کمتری شمرده خواهند شد.

یک پیشنهاد طبیعی برای تاثیر افراد با واسطه بر روی شخصی که سرشماری می کند اینست که این وزن را به صورت نمایی در نظر بگیریم. یعنی هر چه یک شخص با تعداد واسطه های بیشتری به هسته ی اصلی ماجرا مرتبط باشد تاثیر گذاری اش نیز کمتری میشود. در این صورت نتیجه ی سرشماری به صورت زیر خواهد بود :

Comments

Be the first to add a comment