ز شیران این بیشه ام، ز ایران زمین
رگم، ریشه ام، ز اصل این سرزمین
به خود کرده ام عهد با پیکرم
به وقتی که باید ز دنیا روم
به روز گذار از بدِ اینچِنین
که دنیا نیارزد که مانی چُنین
به وقت جدا گشتنِ روح از بدن
فدا کردن جان برای وطن
چنان بی محابا به دشمن زنم
که رسم تواریخ بر هم زنم
چنان جان دهم از برای وطن
نباشد دهشت از ید اهرمن
چنان رزم پر جاذبه پر شکوه
چو رود خروشان، اصالت چو کوه
ز تیغم چکد خون هر یاوه گو
که دشمن ز رزمم بیابد ستوه
کنون وقت جنگ است ز رزمنده شیر
که میهن ستاند ز دشمن نماند اسیر