فیلم حیات وحش هورالعظیم را از صفحه سیدباقر موسوی برداشته ام تا بنویسم همه زیستمندان حق زندگی دارند.

آدمیان خیال می کنند هرآنچه در طبیعت است متعلق به آنهاست. زمین راویران می سازند تا بر ویرانه خانمان بقیه موجودات کاخ خود بنا کنند.اماغافلند که خانه ای که بر مزار زیستمندان بنا کنند پایان‌ش نابودی همه است.همه ما درتنها سیاره قابل حیات و دریک سرزمین به نام ایران زندگی میکنیم.
به سدسازی ویران کننده ترکیه و افغانستان معترضیم؛ اماجلو چشممان قراراست تالاب هورالعظیم وشادگان را برای نفت خشک کنند.جنگل‌های ناب گیسوم را خط آهن کنند،در میانکاله و وسط جنگل‌های زاگرس پتروشیمی بناکنند،خشک شدن ارومیه را ناچیز می پندارندو بختگان رابرای جاده سازی صاف کنندو. ..!!
این تیشه به ریشه زدن است..وقتی سدسازی فرامرزی نامطلوب ومخرب است، تخریب محیط زیست در داخل هم خطرناک و مخرب و ضدزندگی است.حفاظت از محیط زیست باید در صدر برنامه های توسعه باشد و فصل الخطاب همه پروژه ها؛ اما از سند توسعه کشور حذف کرده اند.. دولتمردان بگویند به چه اعتراض دارند وقتی خودشان در سیاستگذاری توسعه، محیط زیست را حذف کرده و در حاشیه گذاشته اند؟


©@ruralwomenissues