استفادهای از پنج رهیافت کلیدی مککینزی به تجارت جهانی
نقل اخباری از این دست که مثلا ظرفیت تجارت ایران و چین ۶۰ میلیارد دلار است (
خبر ایرنا) بیش از همه ضرورت پرهیز از نگاه ناشیانه غیرکارشناسی مبتنی بر شاخصهای ساده مزیت نسبی، پتانسیل و ظرفیت تجاری را یادآوری میکند. بیان ظرفیتهای همکاری به این شکل از ابعاد مختلف فنی قابل نقد است، اما اینفوگرافی بنیاد مککینزی به خوبی و روشنی نشان میدهد که تا چه اندازه این اعداد از واقعیت به دور هستند.
اینفوگرافی «
بنیاد مککینزی» پنج رهیافت کلیدی نو مبتنی بر تحلیل آخرین روندهای تجاری را به دست داده، مدعی است که ا
مروز دیگر تنوعبخشی به مبادی تامین برای بسیاری از کشورها یک امر مفید و موثر تلقی نشده، به رغم اینکه تمامی کشورهای جهان حداقل در ۲۵ درصد از اقلام وارداتی حیاتی خود، وابسته به واردات هستند اما تعداد مبادی تامین یک کالا از محل واردات برای آنها حداکثر سه کشور و عموما کمتر از آن است، بلکه برای ۳۰ درصد کالاهایی که امروز تجارت میشوند، واردکنندگان اصلا دنبال تنوعبخشی به مبادی وارداتی نیستند. بر همین اساس است که طی
پنج سال گذشته، اقتصادهای مهم جهان کمترین تغییر را در راهبردهای وارداتی خود داشتهاند. نتیجه:
به منظور درک مخاطرات و فرصتها و تدقیق راهبردهای تجاری، بررسی روابط دوجانبه بسیار ناقص است و باید اطلس ارتباطات تجاری تمامی کشورها با یکدیگر را بررسی نمود
✅ @karkhone