شادروان شیخ سلیم
(آنکه درمیانه نشسته با دستار سفید شیخ سلیم است)

این نیکمرد یکی از پیشنمازان تبریز شمرده می‌شد و چون در سال 1324 در تهران دو سید و دیگران با دولت خودکامه‌ی قاجاری نبرد می‌کردند در تبریز نیز دسته‌هایی در نهان با همان مقصود می‌کوشیدند. از جمله چند تن از ملایان انجمنی داشتند که یکی از آنان همین شیخ سلیم بود.

سپس چون در تبریز بجنبش برخاستند چند تنی پیشگام گردیدند که یکی این بود و از اینرو درمیان مردم شناخته گردید و جایگاهی پیدا کرد و در سالهای یکم و دوم مشروطه یکی از پیشروان و سررشته‌داران تبریز شمرده می‌شد. برای نمایندگی دارالشورا برگزیده شده بود و نپذیرفت و در تبریز ماند و کوششهای خود را دنبال کرد. در سالهای دیرتر نیز درمیان آزادیخواهان جایگاهی داشت.

در نتیجه‌ی آن شناختگی و این جایگاه در سال 1330 که روسیان چیره گردیدند یکی از کسانی که دستگیر کردند او و دیگری برادرش آقا کریم بود که روز عاشورا با ثقة‌الاسلام و دیگران بپای دار آوردند. شادروان شیخ سلیم دوم کسی بود که بالای دار رفت. آقا کریم را پس از دار کشیدن همه‌ی هشت تن از پای دار آزاد ساختند.

1 comment

abbas Hader
درود بر شما، با اجازه سوالی داشتم، آیا در نقش علمای دینی در به ثمر رساندن مشروطه قدری مبالغه نشده؟؟ یا به قول کسروی ،که در نوشته هایش اشاره به این دارد که این عمامه بسرها درک درستی از آمال مشروطه خواهان نداشتند و گرنه هرگز به موفقیت آن کمک نمی کردند !!آیا تحلیل کسروی درست بوده ؟ با تشکر ر