♦️مهرِ ۴۹ یادش به خیر!!!
مهر و ماهِ مدرسه از راه رسید
عشقِ دانش به دبستانم کشید
دبستانم بود بابائیان،
اُستوارِ فداییِ آن زمان!
بوی مهر! بوی کتاب! به مشام، در دوره ی بی غوغایی!!!
شهریه مُفت بود و رایگان،، سه پنج ریال کتابهایی!!! بی خبر از پرداختِ آن، بَه بَه! به چنین خیِّرهایی!!! لازم نبود به مهر، نمایشِ جشنِ جوانه ها و عاطفه هایی!!!! نه بخش می کردیم و نه کشیدیم صوت و صداهایی!!! نه مرور لوحه بود و نه زیرنویسیِ الف و الفبایی!!! نه صامت به گوش می آمد و نه بود تصویرِ مصوتهایی!!! عیار هفته ای یک چهل برگ، برایِ مشق و تکلیف نویسیهایی!!! صدا بود، صدای قُدقُدِ مرغ و جوجه و قوقولی قوقویِ خروسهایی!!! صدایِ بع بع و مع معِ بره و بزغاله هایی!!! صدای گاو، شیهه ی اسبان و بچه مادیونهایی!!! به وقتش هم عَوعَویِ سگانِ قریه و عرعرِ اُلاغهایی!!! همه با هم می خواندند حَسَنَک دیر شد، کجایی؟!!! اووفیش از صدایِ آب رودخانه، با قورباغه هایش در غروبِ شالیزارهایی!!! خط جاش در کلاس نبود، خط ردِ زنجیری بود بر پای چهارپایانی!!! ارتفاع، عَمود و موازی، جمع دیدیم در دَر و دیوار و سقفِ خانه هایی!!! سالها بعد فهمیدیم، چهار عملِ حساب(+_×÷) هستند نمادهایی!!! ماشین نبود، تک تراکتوری رومانی ز بهرِ کار و زندگیِ بی سرو صدایی!!! گربه هم نبود، تصویرش بود درگیرِ رَختِ زنک روی طنابِ لوحه هایی!!!، درخت به درخت دنبالش کرد سگه، برایِ شنیدنِ جهتِ پایین و بالایی!!! نپرسیدید چطور آموختید؟! با نوشتن، و آموختیم بَسا داناییهایی!!!. تبلیغ و بَنِر مُد نبود، نارو نمی زدند، صاف بودند و صادق، بَه چه سادگیهایی!!! نه گاجی بود و نه باجی، دفتری بود و قلمی، بعداً همه جا شد گاج و قلم چی هایی!!! این همه امروز می بینید نبود، کاش نمی دیدیم گرانیِ دکانِ نوشت افزارفروشی هایی!!! نه کیت داشتیم و نه پروژکتور، نه تدریسِ نمادهایی!!! تمرین بود و نوشتن،...،۳-۲-۱- و چه جالب تلاشهایی!!! بیمار نبود، یک سارا سه روز بیمار بود، چه درمان و شفایی!!! تا سه بار مَشقش نوشتیم، خوب شد، وای به چنین مُسکنهایی!!! یادش به خیر آن دوران، با مردمی گرم و مهربان و مهمان نوازیهایی!!! وسطِ ظهر و غروب،از چهار طرف نان بیرون می آمد از تنورهایی!!! محبتِ مادرانه چه غُل می آورد بسانِ غُلیانِ سماورهایی!!! یهو می دیدی چندین نانِ گرم از چند طرف بر طبقهایی!!! روی دستانِ دانش آموزان، سویِ اتاقِ سپاه دانشهایی!!! هزار شکر، و یاد باد چنین مهر و ماهی!!! به موقعش به ما رسید! به اَمرِ بزرگ آریامهر شاهی!!!
✍هرمز علی زاده
@PN_KFP
مهر و ماهِ مدرسه از راه رسید
عشقِ دانش به دبستانم کشید
دبستانم بود بابائیان،
اُستوارِ فداییِ آن زمان!
بوی مهر! بوی کتاب! به مشام، در دوره ی بی غوغایی!!!
شهریه مُفت بود و رایگان،، سه پنج ریال کتابهایی!!! بی خبر از پرداختِ آن، بَه بَه! به چنین خیِّرهایی!!! لازم نبود به مهر، نمایشِ جشنِ جوانه ها و عاطفه هایی!!!! نه بخش می کردیم و نه کشیدیم صوت و صداهایی!!! نه مرور لوحه بود و نه زیرنویسیِ الف و الفبایی!!! نه صامت به گوش می آمد و نه بود تصویرِ مصوتهایی!!! عیار هفته ای یک چهل برگ، برایِ مشق و تکلیف نویسیهایی!!! صدا بود، صدای قُدقُدِ مرغ و جوجه و قوقولی قوقویِ خروسهایی!!! صدایِ بع بع و مع معِ بره و بزغاله هایی!!! صدای گاو، شیهه ی اسبان و بچه مادیونهایی!!! به وقتش هم عَوعَویِ سگانِ قریه و عرعرِ اُلاغهایی!!! همه با هم می خواندند حَسَنَک دیر شد، کجایی؟!!! اووفیش از صدایِ آب رودخانه، با قورباغه هایش در غروبِ شالیزارهایی!!! خط جاش در کلاس نبود، خط ردِ زنجیری بود بر پای چهارپایانی!!! ارتفاع، عَمود و موازی، جمع دیدیم در دَر و دیوار و سقفِ خانه هایی!!! سالها بعد فهمیدیم، چهار عملِ حساب(+_×÷) هستند نمادهایی!!! ماشین نبود، تک تراکتوری رومانی ز بهرِ کار و زندگیِ بی سرو صدایی!!! گربه هم نبود، تصویرش بود درگیرِ رَختِ زنک روی طنابِ لوحه هایی!!!، درخت به درخت دنبالش کرد سگه، برایِ شنیدنِ جهتِ پایین و بالایی!!! نپرسیدید چطور آموختید؟! با نوشتن، و آموختیم بَسا داناییهایی!!!. تبلیغ و بَنِر مُد نبود، نارو نمی زدند، صاف بودند و صادق، بَه چه سادگیهایی!!! نه گاجی بود و نه باجی، دفتری بود و قلمی، بعداً همه جا شد گاج و قلم چی هایی!!! این همه امروز می بینید نبود، کاش نمی دیدیم گرانیِ دکانِ نوشت افزارفروشی هایی!!! نه کیت داشتیم و نه پروژکتور، نه تدریسِ نمادهایی!!! تمرین بود و نوشتن،...،۳-۲-۱- و چه جالب تلاشهایی!!! بیمار نبود، یک سارا سه روز بیمار بود، چه درمان و شفایی!!! تا سه بار مَشقش نوشتیم، خوب شد، وای به چنین مُسکنهایی!!! یادش به خیر آن دوران، با مردمی گرم و مهربان و مهمان نوازیهایی!!! وسطِ ظهر و غروب،از چهار طرف نان بیرون می آمد از تنورهایی!!! محبتِ مادرانه چه غُل می آورد بسانِ غُلیانِ سماورهایی!!! یهو می دیدی چندین نانِ گرم از چند طرف بر طبقهایی!!! روی دستانِ دانش آموزان، سویِ اتاقِ سپاه دانشهایی!!! هزار شکر، و یاد باد چنین مهر و ماهی!!! به موقعش به ما رسید! به اَمرِ بزرگ آریامهر شاهی!!!
✍هرمز علی زاده
@PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment