🚼 برخی از انسان‌ها به دلایل متفاوت از بارداری محروم می‌شوند، مثلاً گاهی لقاح در لوله‌ی رحم اتفاق می‌افتد که در این‌صورت نه‌تنها ادامه‌ی بارداری ناممکن می‌شود، بلکه این نوع بارداری برای مادر خطرناک است، یا تعداد اسپرم‌های یک مرد کم‌تر از شماره‌ی لازم برای بارور کردن تخمک است، یا افرادی که به بیماری اندومتریوزیس مبتلا هستند. هم‌چنین زنانی که برای باروری محدودیت زمانی دارند و به دلیل نداشتن امکان مالی مجبورند تخمک‌شان را برای آینده در بانک‌های آزمایشگاه ذخیره کنند. حتا هستند زنانی که مایل به ازدواج نیستند، ولی دوست دارند بچه‌دار شوند و اسپرم لازم برای لقاح را از اهداکنندگان اسپرم می‌گیرند.

در این مواقع پزشکان با انجام لقاح در آزمایشگاه به این پدرومادرها کمک می‌کنند تا صاحب فرزند شوند. یعنی سلول تخم را از زن می‌گیرند و اسپرم را از مرد و لقاح را در آزمایشگاه انجام می‌دهند.

زنان و مردان بی‌شماری با این شیوه صاحب بچه شده‌اند و از اندوه و افسردگی ناشی از عدم باروری نجات یافته‌اند.

البته هزینه‌ی این نوع بارداری بسیار بالاست و گاهی می‌تواند تمام دارایی یک زوج یا یک زن را به خود اختصاص دهد.

حالا مرکز آی وی اف بیمارستانی را بمباران کرده‌اند و گذشته از آن‌که امید برخی از این انسان‌ها نومید شده است، شماری جنین (کودکان بالقوه) از بین رفته‌اند.
من بر این باورم اگر این داستان ما را ناراحت نمی‌کند، باید از خود بپرسیم، «چرا؟»

نیز معتقدم ما باید حساسیت‌های انسانی‌مان را آن‌قدر صیقل بدهیم و شفاف کنیم که با این خبر غمگین شویم، شاید همان‌قدر که برای کودکان کشته‌شده در هواپیمای اوکراینی یا کشتار کودکان دی‌ماه یا کودکان دبستانی میناب و کودکان فلسطینی و دیگر نقاط جهان. اما اگر در انتخاب اندوه‌مان گزینشی عمل کنیم، روح لطیف انسانی‌مان را خدشه‌دار کرده‌ایم.

پ.ن. این روزها مراکز بهداشتی و درمانی هم‌چون بیمارستان‌ها، انستیتو پاستور و تولید داروی کشور را بمباران می‌کنند.

#اکرم_پدرام‌نیا

🍼Ellinne

Comments

Be the first to add a comment