مشکل کشور من تن فروشان بود باشرف ترین قشر جامعه ام
دوستی داشتم در راسته بازار بزرگ تهران چلوکبابی داشت هم برگ وهم کوبیده
گاهی سراغش میرفتم و چلوکباب سلطانی میخوردم داستان این چلوکبابی سلطانی جالب است بدانید
مردم تهران نمیدانستند چلوکباب چیست تهرانی ها کله جوش میخوردند واشکنه و آش رشته و آبگوشت و آب دوغ خیار گاهی هم نان با لبو و نرگسی که اسفناج بود با تخم مرغ و کوکو سیزی .
بعد از ترور ناصرالدبن شاه ولیعهدش مظفرالدبن شاه از تبریز به تهران آمد و همراه خود آشپز باشی و قهوه دار باشی و غلامان و نوکران خود را به تهران آورد مظفرالدین شاه چلوکباب خیلی دوست داشت بخصوص سلطانی یعنی برگ و کوبیده بعد از مدتی حاج نایب در بازار تهران چلوکبابی باز کرد وکم کم بازاریان تهران چلوکباب خور شدند از دوستم پرسیدم توکه این چلوکباب خوب را داری چرا خودت نهار نان وماست میخوری یا از خانه نهار میاوری ؟ گفت از بس چلوکباب خورده ام حالم از هرچی چلوکباب است بهم میخوره ....
بیاد زندگی خودم افتادم از روزیکه بدنیا آمدم یا اسم مصدق را شنیده ام یا کیانوری و آرانی وعموئی و جلال آل احمد دیستان رفتم مدیر دبستان مصدقی بود ناظم دبستان توده ای بود معلم ما فدائی اسلام .
دبیرستان رفتم مدیر ما توده ای بود ناظم مدرسه مصدقی و معلم های ما طرفدار میرزا کوچک خان و پیشه وری و غلام یحیی و دکتر فاطمی و بازرگان .....
من به دانشگاه رفتم دختر ها عاشق خسرو گلسرخی بودند پسر ها شیفته دکتر علی شریعتی استادان ما هم یکی مائوئیست یود یکی استالنیست بود یکی لننیست بود یکی مصدقی بود یکی هم کراوات سرخ میزد بیاد داس و چکش کتاب های درسی ما بدرد ما نمیخورد یکی کتاب مارکس میخواند یکی کتاب چگونه زینب وار زندگی کنید اثر دکتر شریعتی یکی کتاب جلال آل احمد بقیه هم شعر احمد شاملوکه میگفت سکوت سرشار از ناگفتهیهاست تمام عمر من با کسانی گذشت که ایرانی بودند اما عاشق دیوار برلین کسی از زندگی چیزی نمیدانست ما طوطی وار چون بزغاله دنبال بکدیگر در حرکت بودیم تا اینکه انقلاب شد مصدقی ها در رفتند توده ای ها اعدام شدند چریک ها رفتند آلمان مجاهدین هم رفتند عراق کسی به مسکو و سن پیترزبورگ نرفت برای عمله گی و بیگاری چون آنهائی که قبلا رفته بودند بهشان یک دسته بیل داده بودند با یک کلنگ این روزگار ما قبل از انقلاب بود حالا 38 سال از انفلاب گذشته نیمی از زندگی من قبل از انقلاب برباد رفت نبم دیگرش بعد انقلاب اما دیگر حالم از هرچی مصدقی و توده ای و چریک و مجاهد است بهم میخوره هنوزم ول کن معامله ما نیستند هنوز بعد 70 سال باز یکی میگوبد مصدق خوب بود یکی میگوید کیانوری نور به قبرش بباره یکی پرچم مسعود هوا میکنه و دیکری هم عاشق مریم رئیس جمهور شورای مقاومت است من 70 سال در ایران زندگی کردم اما هیچوقت ایرانی نبودم حالا میفهمم چرا دوست من حالش از هرچی چلوکباب سلطانی بود بهم میخورد گاهی بعظی اسامی تحوع آور است رضا شاه کت و شلوار بتن من کردو محمد رضا شاه یادم داد کراوات بزنم اما من بدبخت هنوزم مصدقی و توده ای ام چه شرم آور است گاهی ایرانی بودنم


نیمی از عمر من با مصدق گذشت
نیم دیگرش بیاد مصدق
ترسم از این است که 1400 سال دیگر
ما ملت مرده پرست در احمد آباد سر قبر مصدق باشیم .
این را برای ثبت در تاریخ مینویسم نه برای مصدقی ها
در سال 1329 که بالاخره مصدق السطنه نخست وزیر شد از شاه
فرماندهی نیروهای مسلح را هم در خواست کرد شاه بر طبق قانون اساسی
مخالفت کرد مصدق عزل شد و قوام نخست وزیر شد مردم شلوغ کردند ماجرای سی تیر پیش امد
سردسته کسانیکه تهران را به آشوب کشیدند دارو دسته شعبان بی مخ بودند
شعبان جعفری وطیب حاج رضائی و رمضان یخی و غلام کله پز مه در سر پل امیر بهادر امیریه کله پزی داشت شاه دوباره مصدق را نخست وزیر کرد و فرماندهی ارتش را هم به او داد مصدق رئیس ستاد ارتش را برکنار کرد و رئیس شهربانی را عوض کرد و با کمک بادیگارد های خود شعبان بی مخ و طیب و رمضان یخی و غلام کله پز و یکعده اراذل و اوباش دروازه قزوین و شوش و میدان اعدام تمام درب و پنجره روزنامه ها و مجلات مخالف مصدق را شکستند و در 29 ماه صدارت مصدق ایران 24 ماه حکومت نظامی وحکومت پلیسی داشت با کمک لباس شخصی های تا اینکه شعبان شروع کرد به باج گرفتن از مردم وعده ای هم از زنان شهرنو باج میگرفتند مست میکردند میرفتند شهرنو و پول نمیدادند این تنها حسن دولت مصدق بود پول فاحشه ها را نمیدادند، مصدق مجبور شد شعبان بی مخ را که بادیگارد خودش بود زندان کند شاه در 25 مرداد 1332 از ایران رفت تمام کسانیکه مصدق به آنها قول پست ومنصب داده بود طلبکار مصدق شدند تا جائیکه نواب صفوی گفت من نفت را ملی کرده ام تو پفیوز پی خودت گذاشتی ؟ روحانیت هم کنار گذاشته شده بود 48 ساعت ایران در آشوب بود مردم مغازه ها را غارت میکردند در ساعت 2 بعداظهر روز 28

مرداد مردم ریختند زندان قزل قلعه شعبا