آقای رئيسی! فاجعهٔ مدیریت واکسن ناشی از عدم شفافیت و تعارض منافع، تن ندادن وزیر به فرآیندهای شایستهگزینی شفاف و مشورتگیری از بهترین کارشناسان، استفاده نکردن از تجربههای سیاستی آزمونپسداده در سایر کشورها، تحریمهای شدید اقتصادی علیه ایران، و مقدم داشتن ملاحظات ایدئولوژیک سیاسی بر اقتضائات خیر همگانی ایران است. در حوزهٔ سلامت و مدیریت کرونا چون این ضعفهای نهادی به بحران تامین واکسن کافی و سریع و مرگ هموطنانمان میانجامد حساسیت عمومی نسبت به آن بالاست. در بقیه حوزهها - از جمله آموزش، ارتباطات، اقتصاد، محیط زیست، رفاه، صمت، نیرو، کشاورزی و کشور - نیز همین ضعفها، و بعضا از نوع شدیدترش، منجر به خطاهای سیاستی و نتایجی میشود که هزینههای سهمگینی برای مردم و کشور دارند، ولی چون نتیجهٔ مستقیمشان مرگ هموطنانمان نیست، حساسیت عمومی به آنها کمتر است. انواع نابرابری و تبعیض، فقر، و نارضایتی شدید بدون اصلاحات نهادیِ معطوف به افزایش ظرفیتهای حل مساله، بسط شفافیت، مدیریت تعارض منافع، شایستهگزینی شفاف، سیاستگذاری کارشناسانه و دادهمحور، و مشارکت و نمایندگیِ شهروندان کاهش نمییابد. وزرایی که معرفی کردهاید نه مورد تایید کارشناسان تراز اول حوزهشان هستند و نه به ضرورت چنین اصلاحات نهادی برای پیشگیری از هزینههای ملیاش باور دارند. با این وزرای متوهم و ضعیف پیشنهادی بهداشت و کار و آموزش بر عمق بحرانها و نارضایتیها میافزایید، به جای مهار و کاهششان.