این شاخص، همبستگی بین میانگین ساعات کار و سطح تولید ناخالص داخلی سرانه نقش کارایی نیروی کار و جبران خسارت را در عملکرد اقتصادی برجسته می کند. در نتیجه، ترکیب تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس PPP و تعدیل ساعتهای کار به ازای هر نفر، چشمانداز متفاوتی را در مورد رفاه اقتصادی یک کشور با در نظر گرفتن تولید و ورودی نیروی کار ارائه میدهد. در این مورد نروژ بهترین رتبه جهانی را دارد. این نمایش قوی احتمالاً تحت تأثیر ساعات کار کمتر در مقایسه با جمعیت آمریکا به دلیل کمک هزینه تعطیلات بیشتر و سایر عوامل است. در همین حال، ایالات متحده از نظر تعدیل ساعات کار در جایگاه یازدهم قرار دارد و کشورهای عمدتاً اروپای غربی در رتبه بندی بالاتر هستند. نکته مهم این است که ثروتمندترین کشورهای جهان را نمی توان تنها با یک معیار درک کرد. تنها با نگاه کردن به طیفی از معیارها است که می توانیم ببینیم که کشورها چگونه در رتبه بندی بسته به معیار و معیارهای انتخابی متفاوت هستند. بازنشراز: کانال بنیادهم آفرینی آینده