مگر هنوز هم بلایی وجنایتی موجود است که جمهوری اسلامی برای رفاه واسایش مردم لبنان وسوریه وغزه وبقیه کشورهای بیگانه بر سر من وشمای وهموطنان ایرانی ما نیاورده باشد .
که هنوز هم جوانان ایرانی برای اب وزنان وبرق روزانه جان میدهند ودر خاک وخون خویش ودر جلوی چشم خانوادهای هموطن و همشهری پر پر میشوند
هنوز فلاکت بدتر از آنکه کودک ما را برای اب به گلوله می بندند و خامنه ای کشتار وسرکوب وجنایت واعدام سالهای اخیر را الگویی برای دولتهای در راه به رخ ما مردم ایران می کشد .
جهان ازرصبوری و تحمل وسکوت ما در مقابل این همه جنایت وجنایاتکاران در لباس وزیر و وکیل و نماینده مردم در عجب است تا کی جوانان ایران برای اب ونان و بنزین که راحترین واساسیترین کار هر دولتی در جهان هست باید گرانترین قیمت و هزینه هر انسان در دنیا با جان خود بپردازند وبا چنین قیمت و هزینه گزافی هم سر آخر بی آب و تشنه به گلوله بسته شوند ودستور خامنه ای ومزدوران سپاه سلاخی شده ودر مقابل چشم مادران داغدیده به خاک وخون کشیده شوند .
بی تفاوتی وسکوت و تحمل ذلت وخفت و خواری من وشمای هموطن تا کی باید ادامه داشته باشد وتا کی سکه یک پول چند هزار بیگانه پرست ووطنفروش ودست بوس چاقوکش بگردیم ودست در دست هم محله ای وهم شهری وهم کلاسی وهموطنان خودمان ندهیم ودر خفا با کرونا وفقر و خودکشی و تصادف وهزار بدبختی دیگر بمیریم .
این همان ایران رستم و سهراب و بابک اردشیر وارتش وستارخان وباقرخان است که بجای اتحاد و همت وشهامت وجرات واز خودگذشتگی میمیرد و دلت نمی پذیرد ویا ایرانی که خوزستان وسیستانی وبلوچستانش تاب نیاورد و فریاد واعتراض سرداد بجز چند شهر کوچک و بزرگ ویکی تو تا استان وهموطنان با غیرت مابقی از هشتاد میلیونی که به مای صندوقهای رای نرفت کجا بودیم که ایرانیان وهموطن در زیر ستم را تنها گذاشتیم
تا کی باید جوان ایرانی بدست رژیمی اشغالگر ضد ایرانی بابت نات واب شبش گلوله بخورد وجان بدهد از خودمان بپرسیم وهر ایرانی از خودش شروع کند که بار دیگر چنان مفت نبازیم