✳️ همیشه لازم نیست نهایت تلاشمان را بکنیم
برخی چیزها اصولا با تلاش درست نمی‌شود
نوشتۀ؛ میویس بیس
ترجمه؛ لیلا دریکوند
✅ هر وقت به کسی بگوییم از پس کاری برنمی‌آییم، جواب می‌شنویم که «نهایت تلاشت را بکن». گاهی هم خودمان این حرف را به خودمان می‌زنیم؛ وقتی می‌خواهیم رابطه‌ای پرتنش را با چنگ و دندان نگه داریم، یا اوضاع به‌هم‌ریخته‌ای را به‌سختی درست کنیم، آن‌هم در حالی که همه‌چیز حکایت از این دارد که تلاش‌هایمان فایدۀ چندانی ندارد. میویس بیس، فیلسوفی که در دانشگاه مریلند درس می‌دهد، یک‌بار از خودش پرسید: «واقعاً چرا باید نهایت تلاشمان را بکنیم؟» آیا راه‌های بهتری برای مواجه‌شدن با موقعیت‌های پرتنش وجود ندارد؟
🔴 میویس با نگاه دوباره به برخی از مهم‌ترین کتاب‌های فلسفی تاریخ کم کم به این باور رسید پیشرفت در اصلی‌ترین فعالیت‌های زندگی لزوماً از مسیر «نهایت تلاش و کوشش» نمی‌گذرد.
🔴 وقتی از «نهایت» تلاش صحبت می‌کنیم معمولاً کوششی کوتاه‌مدت یا تک‌بعدی را در نظر داریم. مثلِ وقتی که می‌خواهیم تکلیفی کلاسی را تا آخر هفته تحویل بدهیم. اما وقتی در موقعیت‌هایی مثلِ یک رابطۀ به‌هم‌ریخته قرار می‌گیریم، به خودپروری اخلاقی نیاز داریم، چیزی که نیازمند یادگیری مکرر، تلاش مستمر و نو‌به‌نو طی دوره‌های زمانی طولانی و نیز اَشکالی از احترام و متانت است. چیزهایی که صرفاً در قالب تلاش و کوشش نمی‌توان به‌درستی توصیفشان کرد.
🔴 شاید پیش خودتان فکر کنید چه عالی، بیایید سخت نگیریم! اما نکته‌ای که باید در نظر داشته باشیم این است که گاهی «دست‌کشیدن» یا به شیوۀ دیگری رفتارکردن، به همان اندازۀ «نهایت تلاش خود را کردن» سخت است، شاید حتی سخت‌تر باشد.
🔴 گاه آدمی خود را در مغاکی خطرناک می‌بیند و هر چه بیشتر تلاش می‌کند وضعیت بدتر می‌شود، در چنین موقعیتی راحت‌تر است اگر فکر کنیم که «اگر بیشتر تلاش کنم، موفق می‌شوم». اما در تنگناهای زندگی، گاهی بهتر است به جای تلاش‌کردن، عاقل، صبور یا صادق باشیم. چه‌بسا این شیوه‌های تکاپو، از نظر احساسی، به همان اندازۀ «تلاش» برای ما دردناک و «سخت» باشند، اما تفاوتشان در پذیرش این حقیقت است که آدمی و موقعیت‌هایش اساساً در حال تغییروتحول هستند.
🔴 کتابی از چین باستان به نام ئی‌جینگ (دگرگونی‌ها) در این مسیر راهنمای خوبی است. نویسندۀ فرزانۀ این کتاب مرتباً به خوانندگانش می‌گوید: خوش‌بین باشید و صبور؛ چرا که فرصت‌هایی پیش خواهد آمد که «دل به دریا بزنید» و تغییر مهمی در زندگی‌تان ایجاد کنید.
🔴 «نهایت تلاشت را بکن» راه‌حل همۀ مشکلات نیست. فقط وقتی جواب می‌دهد که با پروژه‌ای کوتاه‌مدت روبه‌رو باشید که نقطۀ پایانی آن کاملاً مشخص باشد. اما زندگی این‌گونه نیست. ما هیچ‌وقت نمی‌توانیم بفهمیم آیا زندگی‌مان «بهترین زندگی» ممکن برای خودمان است یا نه، چرا که رشد ما فرایندی پویا و پرفراز و نشیب است، ما هیچ‌وقت کامل نیستیم و هرگز نمی‌دانیم چه چیزهایی در انتظارمان است. پس شاید به جای «جلو رفتن با تمام قدرت» لازم باشد صبرکردن، پذیرفتن و تغییر مسیر دادن را هم بیاموزیم.
📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «نهایت تلاشت را بکن گاهی توصیۀ مزخرفی است». این مطلب در تاریخ ۵ تیر ۱۴۰۲ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است...
📌 ادامۀ مطلب:
B2n.ir/g14509
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement
برخی چیزها اصولا با تلاش درست نمی‌شود
نوشتۀ؛ میویس بیس
ترجمه؛ لیلا دریکوند
✅ هر وقت به کسی بگوییم از پس کاری برنمی‌آییم، جواب می‌شنویم که «نهایت تلاشت را بکن». گاهی هم خودمان این حرف را به خودمان می‌زنیم؛ وقتی می‌خواهیم رابطه‌ای پرتنش را با چنگ و دندان نگه داریم، یا اوضاع به‌هم‌ریخته‌ای را به‌سختی درست کنیم، آن‌هم در حالی که همه‌چیز حکایت از این دارد که تلاش‌هایمان فایدۀ چندانی ندارد. میویس بیس، فیلسوفی که در دانشگاه مریلند درس می‌دهد، یک‌بار از خودش پرسید: «واقعاً چرا باید نهایت تلاشمان را بکنیم؟» آیا راه‌های بهتری برای مواجه‌شدن با موقعیت‌های پرتنش وجود ندارد؟
🔴 میویس با نگاه دوباره به برخی از مهم‌ترین کتاب‌های فلسفی تاریخ کم کم به این باور رسید پیشرفت در اصلی‌ترین فعالیت‌های زندگی لزوماً از مسیر «نهایت تلاش و کوشش» نمی‌گذرد.
🔴 وقتی از «نهایت» تلاش صحبت می‌کنیم معمولاً کوششی کوتاه‌مدت یا تک‌بعدی را در نظر داریم. مثلِ وقتی که می‌خواهیم تکلیفی کلاسی را تا آخر هفته تحویل بدهیم. اما وقتی در موقعیت‌هایی مثلِ یک رابطۀ به‌هم‌ریخته قرار می‌گیریم، به خودپروری اخلاقی نیاز داریم، چیزی که نیازمند یادگیری مکرر، تلاش مستمر و نو‌به‌نو طی دوره‌های زمانی طولانی و نیز اَشکالی از احترام و متانت است. چیزهایی که صرفاً در قالب تلاش و کوشش نمی‌توان به‌درستی توصیفشان کرد.
🔴 شاید پیش خودتان فکر کنید چه عالی، بیایید سخت نگیریم! اما نکته‌ای که باید در نظر داشته باشیم این است که گاهی «دست‌کشیدن» یا به شیوۀ دیگری رفتارکردن، به همان اندازۀ «نهایت تلاش خود را کردن» سخت است، شاید حتی سخت‌تر باشد.
🔴 گاه آدمی خود را در مغاکی خطرناک می‌بیند و هر چه بیشتر تلاش می‌کند وضعیت بدتر می‌شود، در چنین موقعیتی راحت‌تر است اگر فکر کنیم که «اگر بیشتر تلاش کنم، موفق می‌شوم». اما در تنگناهای زندگی، گاهی بهتر است به جای تلاش‌کردن، عاقل، صبور یا صادق باشیم. چه‌بسا این شیوه‌های تکاپو، از نظر احساسی، به همان اندازۀ «تلاش» برای ما دردناک و «سخت» باشند، اما تفاوتشان در پذیرش این حقیقت است که آدمی و موقعیت‌هایش اساساً در حال تغییروتحول هستند.
🔴 کتابی از چین باستان به نام ئی‌جینگ (دگرگونی‌ها) در این مسیر راهنمای خوبی است. نویسندۀ فرزانۀ این کتاب مرتباً به خوانندگانش می‌گوید: خوش‌بین باشید و صبور؛ چرا که فرصت‌هایی پیش خواهد آمد که «دل به دریا بزنید» و تغییر مهمی در زندگی‌تان ایجاد کنید.
🔴 «نهایت تلاشت را بکن» راه‌حل همۀ مشکلات نیست. فقط وقتی جواب می‌دهد که با پروژه‌ای کوتاه‌مدت روبه‌رو باشید که نقطۀ پایانی آن کاملاً مشخص باشد. اما زندگی این‌گونه نیست. ما هیچ‌وقت نمی‌توانیم بفهمیم آیا زندگی‌مان «بهترین زندگی» ممکن برای خودمان است یا نه، چرا که رشد ما فرایندی پویا و پرفراز و نشیب است، ما هیچ‌وقت کامل نیستیم و هرگز نمی‌دانیم چه چیزهایی در انتظارمان است. پس شاید به جای «جلو رفتن با تمام قدرت» لازم باشد صبرکردن، پذیرفتن و تغییر مسیر دادن را هم بیاموزیم.
📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «نهایت تلاشت را بکن گاهی توصیۀ مزخرفی است». این مطلب در تاریخ ۵ تیر ۱۴۰۲ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است...
📌 ادامۀ مطلب:
B2n.ir/g14509
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment