فردوسی همه ایران است و شاهنامه همه زبان پارسی "
یکم بهمن ،  زاد روز فردوسی بزرگ خجسته و شاد باد.

یکم بهمن ماه روزی بود که فرزندی از ایران زمین در دیار خراسان و در روستای پاژ گام بر پهنه گیتی نهاد تا کاری کند کارستان ؛ داستان او از هنگلمی آغاز شد که پاژ لبخند زد و ایران شکفت.

او کران نگاهش را به دوردست کشاند و شکوفایی فرهنگ و زبان پارسی را نشانه گرفت.
آن روز که نخست بهمن سی سد و نوزده ، درست در آغازین روزهای زمستان بود ؛ بهار را نوید داد و روزها و سالهایی که ایران بدان افتخار خواهد کرد.

آن روز درخت تنومند زبان پارسی به شکوفه نشست ؛ برگ و بار داد و در روزگاری که " شاهنامه " پدید آمد ؛ زبان پارسی و فرهنگ ایرانشهری به قامت ایستاد. در روزگاری که می رفت تاریخ ایران موزه نشین شود ؛ دفتر تاریخ ایران و ایرانی را گشود تا نشانی از " بودن " و " ماندن " ما را گواه باشد.

@flith

Comments

Be the first to add a comment