در تمام طول تاریخ معاصر ایران
در هیچ دولتی (قوه مجریه) به اندازه دولت جرثومه غشی فاسد ( مصدق) خویشاوند سالاری جای شایسته سالاری را در سپردن مناصب نگرفته بود