یکم آذرماه ۱۳۷۷ پروانه اسکندری و داریوش فروهر، به دست ماموران حکومت کاردآجین شدند. این جنایت هولناک در خانه‌ی شخصی آن‌ها رخ داد و ادامه‌ی قتلهای سازمان‌یافته‌ی حکومت، موسوم به قتلهای سیاسی زنجیره‌ای بود.
پرستو فروهر، نویسنده، نقاش و فرزند پروانه اسکندری و داریوش فروهر، گوشه‌هایی از این جنایت هولناک را شرح داد. در بخشی از این یادداشت آمده است:
«باید همیشه کسانی باشند که ببینند و بر نگاهشان مصلحت‌اندیشی و آسوده‌طلبی پرده نکشیده باشد، تا با انجام فعل دیدن، ما بازماندگان قربانیان را از نامرئی شدن نجات دهند، تا به برکت وجودشان بتوانیم خود را ما خطاب کنیم.
آن‌ها که قطعیت و فوریت دادخواهی را باور دارند، همیشه نجاتم داده‌اند. دادخواهی نه جدول زمان‌بندی می‌پذیرد که بتوان به بعدها موکولش کرد و نه در سیر حوادث از حقانیت آن کاسته می‌شود.
قربانیان جنایت‌های سیاسی، آنان که به جرم دگراندیشی کشته شده‌اند و دادخواهی‌شان به سرانجام نرسیده، مردگانی هستند که خاکسپاری‌شان ناتمام مانده است.»
دادخواهیم این بیداد را!
کانون نویسندگان ایران
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
پرستو فروهر، نویسنده، نقاش و فرزند پروانه اسکندری و داریوش فروهر، گوشه‌هایی از این جنایت هولناک را شرح داد. در بخشی از این یادداشت آمده است:
«باید همیشه کسانی باشند که ببینند و بر نگاهشان مصلحت‌اندیشی و آسوده‌طلبی پرده نکشیده باشد، تا با انجام فعل دیدن، ما بازماندگان قربانیان را از نامرئی شدن نجات دهند، تا به برکت وجودشان بتوانیم خود را ما خطاب کنیم.
آن‌ها که قطعیت و فوریت دادخواهی را باور دارند، همیشه نجاتم داده‌اند. دادخواهی نه جدول زمان‌بندی می‌پذیرد که بتوان به بعدها موکولش کرد و نه در سیر حوادث از حقانیت آن کاسته می‌شود.
قربانیان جنایت‌های سیاسی، آنان که به جرم دگراندیشی کشته شده‌اند و دادخواهی‌شان به سرانجام نرسیده، مردگانی هستند که خاکسپاری‌شان ناتمام مانده است.»
دادخواهیم این بیداد را!
کانون نویسندگان ایران
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment