شهر و روستا باید در برابر تغییرات اقلیمی سازگار شوند.
شهرنشینی همه ابعاد زندگی ما از نحوه تولید غذا گرفته تا نحوه فرآوری ، بسته بندی، حمل و نقل، بازاریابی، مصرف، دفع و بازیافت آن در بر می گیرد.
اقدامات ما در هر مرحله از این فرآیند بر سلامت ما و محیط زیست تأثیر می گذارد. اما اقدامات ما در شهر و روستا در کنار هم می تواند آسیبهارا به حداقل برساند.
کشاورزی، جنگلداری و بهبود سیستم های غذایی شهری یکی از مهمترین راههای سازگاری است.
استفاده از شیوهها و فناوریهای نوآورانه، پایدار و مقاوم در برابر آب و هوا میتواند به افزایش تولید غذای محلی، ترویج زنجیرههای تأمین کمک کرده و همه اینها به کاهش تولید کربن منجر می شود.
شهرهای سبز، نوآوری فائو است که به دولت ها کمک می کند تا با تقویت پیوندهای شهر و روستا و اطمینان از ادغام سیستم های غذایی پایدار و فراگیر در توسعه شهری، همه به امنیت غذایی و تغذیه مناسب دست یابند.
شهرها پتانسیل عظیمی برای ایجاد یک محیط سبز سالم برای همه کسانی که در آنها زندگی می کنند دارند و زمان آن رسیده است با تجدید نظر در ساخت و سازها آینده خود را تغییر دهیم.
نکته تأسفبار این است که در کشور ما روز به روز چهره سبز روستاها را تخریب و با استفاده از مصالح ناسازگار و جذب کننده گرما همچون آسفالت و سیمان از وسعت فضای سبز می کاهند!!
©@RuralWomenIssues