◾لایه‌ی ششم
◾ست‌گادین ۱۷ اسفند ۱۳۹۹
صدهزارسال پیش، انسان‌ها این توانایی را در خودشان پرورش دادند که صاحب حافظه‌ای دقیق و با جزییات شوند و خودشان را [ از سایر حیوانات] متمایز کنند.
پرورشِ حافظه‌ای دقیق، نه فقط در این‌حد که « راستی بلوط‌ها را کجا پنهان کرده بودم؟»، بلکه به معنای پرورش توانِ یادآوری خاطراتی زیاد و متنوع درباره‌ی مردم و مکان‌ها بود.
همین چند صدهزارسال پیش، ما این قدرت را با دائمی‌کردنِ خاطرات، تقویت کردیم. ما با گفتنِ یک داستان به فردی دیگر، به صورت چشمگیری ظرفیت حافظه‌مان را افزایش دادیم.
سپس شروع به نوشتن و ذخیره‌ی نوشته‌هایمان کردیم.
و بعد، یک زبان رایج ساختیم و توانستیم نوشته‌های خویش را با دیگران به اشتراک بگذاریم. کتابخانه و فضای ابری به این معنا بود که حافظه‌ی شما می‌توانست حافظه‌ی من نیز باشد.
و اخیراً با اضافه‌کردن امکان جستجو، خاطرات و دیدگاه‌های میلیاردها نفر و حتی تعداد بیشتری از مردم، توانستند براحتی در دسترس همگان قرار گیرند.
لایه‌ی ششمی که در حال ظاهرشدن است، هوشی است که حتی قبل از اینکه ما تصمیم بگیریم چیزی را جستجو کنیم، به ما کمک می‌کند و همان چیز را می‌گوید.
تعجبی ندارد که کمی گیج شده‌ایم. ما فقط حافظه‌هایمان را تکثیر کرده‌ایم. کسب تواناییِ یادآوریِ چیزهایی که واقعاً و با دشواری برای ما اتفاق افتاده، می‌تواند به راحتی با حافظه‌ی فرد دیگری اشتباه گرفته شود یا دستکاری گردد.
و حالاست که می‌فهمیم قدرت( و شاید وظیفه) داریم که دانش مشترک‌مان را برای تصمیماتی بهتر و عاقلانه‌تر به کار بریم و با هوشمندی، اطلاعات دستکاری‌شده و دروغین را ویرایش کنیم، چرا که آنها برای پخش‌شدن طراحی شده‌اند، نه برای بهبود زندگی‌هایمان.
.
◾ست‌گادین ۱۷ اسفند ۱۳۹۹
صدهزارسال پیش، انسان‌ها این توانایی را در خودشان پرورش دادند که صاحب حافظه‌ای دقیق و با جزییات شوند و خودشان را [ از سایر حیوانات] متمایز کنند.
پرورشِ حافظه‌ای دقیق، نه فقط در این‌حد که « راستی بلوط‌ها را کجا پنهان کرده بودم؟»، بلکه به معنای پرورش توانِ یادآوری خاطراتی زیاد و متنوع درباره‌ی مردم و مکان‌ها بود.
همین چند صدهزارسال پیش، ما این قدرت را با دائمی‌کردنِ خاطرات، تقویت کردیم. ما با گفتنِ یک داستان به فردی دیگر، به صورت چشمگیری ظرفیت حافظه‌مان را افزایش دادیم.
سپس شروع به نوشتن و ذخیره‌ی نوشته‌هایمان کردیم.
و بعد، یک زبان رایج ساختیم و توانستیم نوشته‌های خویش را با دیگران به اشتراک بگذاریم. کتابخانه و فضای ابری به این معنا بود که حافظه‌ی شما می‌توانست حافظه‌ی من نیز باشد.
و اخیراً با اضافه‌کردن امکان جستجو، خاطرات و دیدگاه‌های میلیاردها نفر و حتی تعداد بیشتری از مردم، توانستند براحتی در دسترس همگان قرار گیرند.
لایه‌ی ششمی که در حال ظاهرشدن است، هوشی است که حتی قبل از اینکه ما تصمیم بگیریم چیزی را جستجو کنیم، به ما کمک می‌کند و همان چیز را می‌گوید.
تعجبی ندارد که کمی گیج شده‌ایم. ما فقط حافظه‌هایمان را تکثیر کرده‌ایم. کسب تواناییِ یادآوریِ چیزهایی که واقعاً و با دشواری برای ما اتفاق افتاده، می‌تواند به راحتی با حافظه‌ی فرد دیگری اشتباه گرفته شود یا دستکاری گردد.
و حالاست که می‌فهمیم قدرت( و شاید وظیفه) داریم که دانش مشترک‌مان را برای تصمیماتی بهتر و عاقلانه‌تر به کار بریم و با هوشمندی، اطلاعات دستکاری‌شده و دروغین را ویرایش کنیم، چرا که آنها برای پخش‌شدن طراحی شده‌اند، نه برای بهبود زندگی‌هایمان.
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment