▪️محاسبهی دقیقهی ۹۰ ▪️ستگادین ۱۸ اسفند ۱۴۰۰
شاید خریدن لباس مخصوص رقص برای جشن فارغ التحصیلی، آنهم در ۱۲ سالگی فکر خوبی نباشد. چون نه تنها از اندازه و سبک لباسی که در آینده خواهید پوشید مطمئن نیستید، حتی نمیدانید که اصلاً به آن جشن خواهید رفت یا نه؟
از آن طرف، پرکردن فرم اظهارنامهی مالیاتی، یک ساعت مانده به مهلت پایانی، ریسکی غیر قابل جبران است.
ما برای انجام کارها، به آسانی به صبرکردن تا دقیقهی ۹۰ عادت میکنیم. به محض اینکه روی بحرانهای [ احتمالی در آینده] تمرکز کنید، میفهمید که صرف تمرکز و انرژی برای طراحی یک نقشهی راه، واقعاً دشوار است. با اینحال، صبرکردن تا دقیقهی ۹۰ میتواند پرریسک و پرهزینه باشد.
- اگر یک اتفاق، بسیار دور از شماست
- بعید است رخ بدهد
- اگر اتفاق بیفتد، خرج چندانی ندارد
- برنامهریزی پیشرفته هم اثری روی نتایج آن ندارد
احتمالاً صبرکردن تا دقیقهی ۹۰ ، استراتژی هوشمندانهای باشد.
از آن طرف، اتفاقاتی که ترکیبی از موارد زیر هستند:
- قطعیاند
- متغیرهای شناختهشدهای دارند
- اگر اتفاق بیفتند، پرخرجاند( و اگر در حال حاضر به آنها رسیدگی شود، کمخرج هستند)
در این صورت باید برای آنها برنامهریزی دقیقی صورت گیرد...
.