ما را به خاطر بیاور!
ما را که تازه جوانی
بیست و دو ساله بودیم.

شور عشق درسینه داشتیم
و پیش از آن که عاشق شویم
سینه بر خاک سوده مردیم.

ما را به خاطر بیاور!
ما را که سینه سرخانی خنیاگر بودیم
و ده به ده،
نه در آسمان
و نه در کوهسار
و نه بر شاخسار
که در بازار
پیش از آن که آوازخوان شویم
بر شاخه‌ای تکیده از تکیه‌گاه خویش
جان واسپردیم.

به خاطر دارم پیامشان را،
سرنوشتشان را،
آری...
و همیشه در گذرگاه خاطرم درگذر است
آوازهای صامت سینه سرخان
سینه بر سیخ
و تجسد آرزوهای بیست و دوسالگان سینه بر سنگ؛

و از تکرار یادشان
شاید بیش از آنکه شاعر شوم
بیست و دوساله بمیرم.
آمین!

«عزت ابراهیم نژاد»

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment