زندگی عشایر ایران یکی از مهمترین و جذاب ترین اشکال سبک زندگی ایرانی است. عشایر مناطق مختلف کشور البته سبک زندگی خاص خود دارند.

🌿عشاير كرد شمال خراسان از بقاياي ايل بزرگ زعفرانلو و شادلو هستند كه در زمان شاه عباس صفوي در سال 1010 هجري قمري از غرب ايران به مناطق شمال خراسان كوچانده شده‏اند عشاير كرد شمال خراسان كه گويش آنان كرمانجي مي‏باشد عمدتاً در شهرستانهاي بجنورد-شيروان – اسفراين و قوچان سکنی گزیده اند كه همه آنها براي پرورش دام خود ييلاق و قشلاق مي‏كنند. قشلاق اين عشاير استان گلستان و شهرستان مراوه‏ تپه است.

عشاير كرد شمال خراسان در زمان كوچ از سه ايل راه ايلواه، قازانقايه و خشتلي وارد استان گلستان مي‏شوند. امروزه عشاير كرد خراسان شمالي داراي ايل به معناي واقعي نبوده بلكه به صورت طوايف مستقلي درآمده اند در آخرين سرشماري اجتماعي- اقتصادي مركز آمار ايران داراي 24 طايفه با 3233 خانوار هستند. ضمناً تعدادي از عشاير خراسان شمالي به لهجه تركي تكلم مي‏كنند كه بنا به روايت‏هاي تاريخي از ايل افشار هستند و نادرقلي فرزند امام قلي از قبيله قرخلو بود كه شاخه‏اي از ايل افشار به شمار مي‏رفت طايفه مذبور از آغاز سلسله صفوي براي جلوگيري از هجوم ازبكان و تركمانان به منطقه شمال خراسان يا خراسان شمالي كوچ داده شد و در منطقه ابيورد و دره گز استقرار پيداكردند.

ایل شادلو یا شادی در اوایل قرن یازدهم هجری قمری(1010 هجری قمری) بوسیله شاه عباس بزرگ همراه دو ایل هم نژاد و هم زبان کرد دیگر به نامهای زاخوری(زعفرانلو) و کاوی(کیوانلو) به خراسان کوچانده و در نواحی شمال خراسان که مرکز آن در غرب (عشق آباد کنونی) بود اسکان داده شدند که مانع از تهاجم ازبکها شوند.

کلمه "لو" به ترک معنی "یای" نسبت را در فارسی می‏دهد. به همین دلیل ایلات شادی- زاخوری و کاوی به تدریج نام شادلو – زعفرانلو و کیوانلو یافتند در سالهای آخر سلطنت شاه عباس، حکومت کردهای خراسان به شخصی بنام یوسف سلطان که از قورچیان شاه عباس بود واگذار شد. خانواده خوانین شادلو از اولاد این شخص هستند.

ارسال شده توسط یکی از همراهان گرانقدر کانال نشریه زنان روستایی و عشایری 🙏


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾