1 comment
زمانهایی میرسه که انسانهای خوب هم خشمگین و عصبانی میشوند و دقیقا آن زمان همان زمانیست که هیچ چیز توان جلودار بودن آن عصبانیت و خشم مقدس نمی باشد...تاریکی بزدل است میاید میکشد آنهم بزدلانه و شنیع و بعد مانند موش در میرود اما آنها همیشه از بیاد آوردن یک چیز عاجز بودن آنهم عصبانیت اهل نور و روشنیست که ریشه های همگان اهل تاریکی را در طول تاریخ بشر به آتش انداخته و خاکستر کرد