🔴درگذشت احمد کامراني مهاجم ناموفق ترور #پدرم در کاخ مرمر

احمد کامرانی، مهاجم ترور نامؤفق محمدرضا پهلوی در کاخ مرمر، در سن ۸۲ سالگی درگذشت و طبق وصیت نامه‌اش مراسم تشییع و تدفین پیکرش، در سپیده دم چهارشنبه (۱۲ مرداد) بدون دعوت از کسی، بر سر مزارش واقع در آرامگاه دشت افروز کاشان برگزار گردید.

به گزارش مجله خبری اهل کاشانم ، در اعلامیه فوت مرحوم احمد کامرانی و در متن وصیت نامه وی مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان به جای مراسم ختم و برگزاری مراسم ، برای امور خیریه هزینه شد و ضمنا وصیت کرد هیچ آخوندی حق حضور در مراسم تدفین وی را ندارد.

احمد کامرانی متولد ۱۳۱۸ کاشان بود. او دوست دوران تحصیل رضا شمس آبادی ، سرباز گارد شاهنشاهی بود که به اتفاقِ هم ترور نافرجام محمدرضا شاه پهلوی را انجام دادند.

احمد کامرانی در دادگاه بدوی (در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۴۴) به اعدام محکوم می‌شود. این رأی در دادگاه تجدید نظر (بتاریخ ۲۴ آذر) تأیید شده، اما طی فرجام‌خواهی در ۵ دی ۱۳۴۴ حکم وی به حبس ابد تبدیل می‌شود. کامرانی به مناسبت جشن‌های دو هزار و پانصدمین سال شاهنشاهی مورد عفو قرار گرفته و در ۲۰ آبان ۱۳۵۰ از زندان رهایی می‌یابد.

فقط وضعیت قضایی این متهم رو با وضعیت قضایی مجرمین سیاسی فعلی قیاس کنید.

مادر احمد کامرانی، یک ماه قبل از اعدام، بر سر راه شاه، هر روز جلوی درب کاخ می‌نشیند و کسی مانعش نمی‌گردد ، تا شاه را ملاقات کند و شاه، مادرِ سوءقصد کننده به خود و خانواده‌اش را به حضور می‌پذیرد ... مادر ، با اشک و آه و گریه می‌گوید :
شاهنشاها ؛ من فقط یک پسر دارم ...
از جانش بگذر
و شاهنشاه می‌پرسد :
تو که از روحیات پسرت آگاهی؛ بگو چرا پسرت این کار را کرد ... ؟
مادر با التماس می‌گوید : پسرم بیکار است و ...
شاه با روی باز دستور می‌دهد بروید و بهترین جای کاشان در آنزمان یعنی در سال ۱۳۴۴ در محله سه راه پنجه شاه کاشان که بهترین مکان کسب کاشان بوده ، مغازه‌ای با کل سرمایه به احمد کامرانی داده می‌شود ...
و می‌گویند شاه بخشید شما را ...
این مغازه و این هم سرمایه ، بنشین و کار کن ...

کامرانی بعد از چندی با فروش مغازه ، کارگاه یخچال سازی دایر می‌کند و با هنر و نبوغ خود به تولید یخچال می‌پردازد و جزء موفق ترین‌ها در صنعت خود می‌گردد ...

احمد کامرانی شاد که واقعا صنعتگر بود و شاه هم با درایت بی‌نظیر خود، این را زود درک کرد و نگذاشت که اعدام شود، دل مادر را نشکست ...

و هم یک صنعتگر قابل ، با ده‌ها نان‌آور را در یک واحد تولیدی به کار  مشغول و به جامعه تحویل داد ...
روحشان شاد ...

عدالت بین که میکردند زین پیش
نه با دردانه ، بل با ضارب خویش!

@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment