▪️شایعهپراکنی در محل کار▪️ستگادین ۱۷ تیر ۱۴۰۱
بشر قبل از کشف آتش، خانهسازی یا کشاورزی، شایعه میساخت و بدگویی میکرد. شایعهسازی، سخنچینی و بدگویی در فرهنگ ما و شاید در DNA ماست.
شایعه، خبر از فرهنگ میدهد و قادر است بر روابط و سلسلهمراتب اثر گذاشته و در بسیاری از جوامع، اثر مخرب داشته باشد.
اگر غیبت و شایعهسازی در محل کار به شما و کسانی که با آنها کار میکنید بهرهای میرساند، خوش به حالتان. ولی اگر شما را به سمت استرس، عقبگرد یا کاهش سطح رضایت سوق میدهد، شاید زمان آن رسیده است که دربارهی آن کاری کنید.
دو پیشنهاد:
پیشنهاد اول، تعیین یک حد و مرز ساده است. دربارهی هیچکس از افراد تیم حرفی نزنید مگر اینکه خودش هم حضور داشته باشد.
گفتن این حرف، ساده است ولی انجام آن به طرز غافلگیرکنندهای سخت است. حرفزدن پشت سر مردم، با کار مدیریتی عجین شده است. درضمن، سوخت اصلی برای شایعهسازی توسط کارمندانی است که جلوی آبسردکنها باهم پچپچ میکنند.
وقتی یک رئیس، رئیس دیگر را ملاقات میکند تا باهم دربارهی یک کارمند حرف بزنند، دلیلی برای غیبت و بهتزدگیشان به وجود میآید.
با فراگیرشدن تماسهای Zoom، دیگر هیچ دلیل منطقی و تدارکاتی(logistical) برای کنارگذاشتن افراد در گفتگوها باقی نمیماند و شما در وضعیتی قرار دارید که در آن، اگر میارزد که دربارهی کسی حرفی بزنید، پس ارزشش را دارد که آن شخص، خودش هم حین گفتگو حضور یابد.
به محض اینکه این روش را تمرین کردید، دیگر حرفزدن بر اساس حدس و گمان، سختتر میشود.
پیشنهاد دوم تا وقتی که شما بطور مداوم، اولی را انجام ندهید، عملی نمیشود: هر بار که در محل کارتان موقعیتی برای بدگویی و شایعه پیش میآید، از انجام آن سرپیچی کنید. مثلاً هنگامی که پیامها پشتسر هم در
Slack از راه میرسند یا وقتی در گروههای دوستانه هستید. شایعهپراکنی و بدگویی پشت سر دیگران، سازمانی را که در حال ساختن آن هستید از پایه ویران میکند. همانطور که دزدی یا بدرفتاری با مشتریانتان را تحمل نمیکنید، نباید شایعهسازی را هم تحمل کنید. آنچه تحمل کنید به فرهنگ تبدیل میشود.
غیبتکردن از بین نمیرود. نمیتواند از بین برود. ولی اگر برای افراد پُرکار تیم، شفافسازی کنید که اینجا خبری از غیبت و شایعهپراکنی نیست و روی حرفتان تأکید داشته باشید، پیامی از جانب شما برای ایجاد تمرکز و فرهنگ در تیمی که سخت در حال تلاش برای ساختن آن هستید، ارسال میشود.
.