📌پیام نوشتاری محبوبه رضایی، زندانی سیاسی پادشاهی‌خواه در ارتباط با حکم بیست‌وشش سال حبس خود و ادامه مبارزه‌اش تا آزادی ایران‌زمین
🖋️متن پیام محبوبه رضایی از زندان اوین
آبان‌ماه ۲۵۸۲
اکنون که توسط قاضی بیدادگاه انقلاب شعبه بیست‌وهشت که با افتخار اعلام می‌کرد، روح‌الله زم و محسن شکاری را اعدام کرده است، و با دستور ضابط قضایی (اطلاعات سپاه) که کتبا از قاضی عموزاده درخواست اشد مجازات را کرده بود، به بیست‌وشش سال و پنج ماه حبس که هفت سال و نه ماه آن قابل اجرا است محکوم شده‌ام، با افتخار اعلام می‌کنم با آنکه جوانی‌ام در زندان سپری می‌شود اما اندوهگین نیستم، چرا که عشق به میهن‌مان، هراس از زندان را بی‌معنا و امید را زنده‌تر از قبل کرده است؛ در زندان اوین و در کنار دیگر خواهران و برادران، مُبارز و آزادیخواهم!
زندان، شکنجه و کشتار نمی‌تواند انسان‌های آزاده را از آرمان و اهداف خود منصرف کند، آنها رنج‌ها را به جان می‌خرند و مصمم‌تر و قوی‌تر از گذشته تلاش و مبارزه می‌کنند.
ماه‌ها در زندان بوشهر جسم و روانم مورد تعرض قرار گرفت، رنج کشیدم اما هرگز تسلیم نشدم. بارها در زندان عادل‌آباد در اوج درد به یاد برادرم وحید افکاری، ادامه دادم.
خواهرانم شبنم شهبازی و حنانه کیا جان‌شان را دادند، حسین حسین‌پورها چشمان‌شان را فدای ایران کردند و من امروز در راه آزادی ایران عزیزم بر خود وظیفه می‌بینم، حبس را تحمل کنم.
قسم به خون محمد حسینی و مجید هاشمی‌ها اعلام می‌کنم، چه در زندان، چه خارج از زندان به راهم در کنار ملت ایران ادامه خواهم داد و تا آزادی سرزمین‌مان دست از تلاش برنخواهم داشت. یادآوری می‌کنم راه آزادی وطن‌مان دست در دست هم گذاشتن، اتحاد و همبستگی است.
با هر گرایش سیاسی و عقیده‌ای با هم بر مساله‌ای اساسی توافق داریم، «آزادی ایران».
جانم فدای ایران همچنان که اصغر نحوی‌پور زمانی که گلوله خورد و فریاد زد: «جانم فدای ایران».
@PN_KFP
🖋️متن پیام محبوبه رضایی از زندان اوین
آبان‌ماه ۲۵۸۲
اکنون که توسط قاضی بیدادگاه انقلاب شعبه بیست‌وهشت که با افتخار اعلام می‌کرد، روح‌الله زم و محسن شکاری را اعدام کرده است، و با دستور ضابط قضایی (اطلاعات سپاه) که کتبا از قاضی عموزاده درخواست اشد مجازات را کرده بود، به بیست‌وشش سال و پنج ماه حبس که هفت سال و نه ماه آن قابل اجرا است محکوم شده‌ام، با افتخار اعلام می‌کنم با آنکه جوانی‌ام در زندان سپری می‌شود اما اندوهگین نیستم، چرا که عشق به میهن‌مان، هراس از زندان را بی‌معنا و امید را زنده‌تر از قبل کرده است؛ در زندان اوین و در کنار دیگر خواهران و برادران، مُبارز و آزادیخواهم!
زندان، شکنجه و کشتار نمی‌تواند انسان‌های آزاده را از آرمان و اهداف خود منصرف کند، آنها رنج‌ها را به جان می‌خرند و مصمم‌تر و قوی‌تر از گذشته تلاش و مبارزه می‌کنند.
ماه‌ها در زندان بوشهر جسم و روانم مورد تعرض قرار گرفت، رنج کشیدم اما هرگز تسلیم نشدم. بارها در زندان عادل‌آباد در اوج درد به یاد برادرم وحید افکاری، ادامه دادم.
خواهرانم شبنم شهبازی و حنانه کیا جان‌شان را دادند، حسین حسین‌پورها چشمان‌شان را فدای ایران کردند و من امروز در راه آزادی ایران عزیزم بر خود وظیفه می‌بینم، حبس را تحمل کنم.
قسم به خون محمد حسینی و مجید هاشمی‌ها اعلام می‌کنم، چه در زندان، چه خارج از زندان به راهم در کنار ملت ایران ادامه خواهم داد و تا آزادی سرزمین‌مان دست از تلاش برنخواهم داشت. یادآوری می‌کنم راه آزادی وطن‌مان دست در دست هم گذاشتن، اتحاد و همبستگی است.
با هر گرایش سیاسی و عقیده‌ای با هم بر مساله‌ای اساسی توافق داریم، «آزادی ایران».
جانم فدای ایران همچنان که اصغر نحوی‌پور زمانی که گلوله خورد و فریاد زد: «جانم فدای ایران».
@PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment