در طول دهه 50 و 60 میلادی دانش بومی را به عنوان یک مانع بر سر راه توسعه روستایی می پنداشتند، اما با مطرح شدن نظریه توسعه پایدار همگان به اهمیت دانش بومی پی بردند.
در کنفرانس ریو دانش بومی به عنوان منبع ارزشمند برای توسعه پایدار معرفی شد.
دانش بومی چند مزیت مهم دارد:
کم هزینه بوده و چون میراث فرهنگی و وابسته به هر منطقه است، همه ابزار و موادش در همان منطقه در دسترس است.
دوم خردمندانه و سازگار با محیط زیست بوده و معمولا از ضایعات و مواد موجود در طببعت به صورت پایدار استفاده می گردد.
و سوم ارزش معنوی این میراث فرهنگی موجب احساس تعلق شده و از نظر روانی برای مشتریان باارزش و برای مردم محلی غرورآفرین است.
اما مهمترین محدودیت دانش بومی این است که از آنجا که دانش بومی در طول مدت زمان تکامل یافته و همچون میراث به نسلهای مختلف منتقل شده است، گسستن این زنجیره می تواند به از میان رفتن این دانش منجر شود.
موارد متعدی از این انقراض در جوامع محلی وجود دارد ودر صورت بی توجهی نسل جوان، باوجود ماشینها و مواد مصنوعی ارزان قیمت به دامنه این انقراض افزوده می شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
در کنفرانس ریو دانش بومی به عنوان منبع ارزشمند برای توسعه پایدار معرفی شد.
دانش بومی چند مزیت مهم دارد:
کم هزینه بوده و چون میراث فرهنگی و وابسته به هر منطقه است، همه ابزار و موادش در همان منطقه در دسترس است.
دوم خردمندانه و سازگار با محیط زیست بوده و معمولا از ضایعات و مواد موجود در طببعت به صورت پایدار استفاده می گردد.
و سوم ارزش معنوی این میراث فرهنگی موجب احساس تعلق شده و از نظر روانی برای مشتریان باارزش و برای مردم محلی غرورآفرین است.
اما مهمترین محدودیت دانش بومی این است که از آنجا که دانش بومی در طول مدت زمان تکامل یافته و همچون میراث به نسلهای مختلف منتقل شده است، گسستن این زنجیره می تواند به از میان رفتن این دانش منجر شود.
موارد متعدی از این انقراض در جوامع محلی وجود دارد ودر صورت بی توجهی نسل جوان، باوجود ماشینها و مواد مصنوعی ارزان قیمت به دامنه این انقراض افزوده می شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment