مهران مدیری سال‌ها با خنده ساختن برای مردم در نقش یک دلقک بیسواد و خودبزرگ‌بین احترام گرفت، اما وقتی پای شرافت و موضع‌گیری وسط بود، هیچ‌وقت «هنرمند» نبود.
فقط یک آدم حسابگر که همیشه صبر می‌کرد ببینه باد از کدوم سمت می‌وزه.
این حرف چندتا سند روشن داره:

وقتی آبان ۹۸ مردم رو تو خیابون قتل‌عام کردن، صدای مدیری درنیومد.
حتی یک جمله ساده مثل «کشتار نکنید» نگفت.
وقتی مهسا امینی رو کشتن و تمام کشور به آتش کشیده شد، باز هم سکوت کرد.
وقتی بچه‌ها رو توی خیابون زدن و کشتن، باز هم هیچی نگفت.
وقتی فرخزاد، ستار بهشتی، نوید افکاری، پویا بختیاری، پریسا بهمنی، حدیث نجفی، نیکا شاکرمی و هزاران نفر زیر همین حکومت پرپر شدن، مدیری سرگرم قرارداد، برنامه، پول و تصویر خودش بود.

تنها زمانی که حرف زد، وقتی بود که داشت منافع شخصیش به خطر می‌افتاد.
نه برای مردم، نه برای عدالت، فقط برای خودش.
این یعنی چی؟!
یعنی «دلقک محبوب» شاید، اما «هنرمند مردمی» هرگز.

کسی که در لحظه‌های مرگ و زندگی یک ملت ساکت می‌مونه و فقط وقتی حرف می‌زنه که حساب بانکی یا اعتبارش تهدید بشه، اسمش هنرمند نیست.
اسمش فرصت‌طلب بیشرفه.
➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP