«چطور به این روز افتادیم؟ رژیمی بر ایران حاکم است که برای بقا بچه می‌کشد و در آستانه سال ۲۰۲۰ میلادی هر وقت عشقش می‌کشد اینترنت را قطع می‌کند. پول نفت را خرج بیگانگان می‌کند و ایرانیان هر روز فقیرتر می‌شوند. واقعا چرا به این روز افتادیم؟ ما که این‌قدر آدم فهمیده در اقصی نقاط جهان داریم.
.
با توجه به میزان شعور نخبگانی که داریم لیاقت ما بیشتر از این است که حاکمانی این چنینی داشته باشیم. چرا باید رژیمی این چنینی بالای سر ایرانیانی باشد که در همه کشورها غیر از ایران به مدارج خیلی بالا می‌رسند؟ معمولا آدم‌های باهوش راه حلی پیدا می‌کنند. چرا باهوشهای ما پیدا نکردند هنوز؟
.
من همیشه با این مصرع حافظ«یارب روا مدار که گدا معتبر شود» مشکل داشتم. احساس می‌کردم که داره به گداها به عنوان یک انسان به چشم تحقیر نگاه می‌کنه. گدا هم اگر می‌تونست گدایی نمی‌کرد. می‌کرد؟ ولی الان در مورد حکومت آخوندها بر ایران این مصداق داره. «یارب روا مدار که آخوند معتبر شود!» ».
.
این متن از توییتر «کامبیز حسینی» - طنزپرداز - برداشته شده است.
.
شما درباره متن او چگونه می‌اندیشید؟

@Tavaana_TavaanaTech

4 comments

KY YK
این پرسش خیلی مهمی هست و بنظرم هر ایرانی باید این جور سوالات رو از خودش بپرسه. من سوال رو با رویکرد تاریخی اینطور مطرح می‌کنم

چرا ما ایرانیان بعد از ۱۷۰-۱۸۰ سال تلاش برای رسیدن به آزادی، دموکراسی، عدالت، و حکومت قانون همچنان ناکام مانده‌ایم؟ چرا با همه این مبارزات و جانفشانی‌ها اوضاع کشور ما چنین است؟

جواب سوال قطعاً ساده نیست؛ ولی اگه من بخوام خیلی خیلی خلاصه در یک جمله به این سوال جواب بدم، میگم: چون ما ایرانیان مردمی"ناآگاه" هستیم


ناآگاه نسبت به خیلی از مسائل از جمله تاریخ، حقوق انسانی، و هویت خودمان. دلیل این ناآگاهی حداقل دو چیز بوده: (۱) استبدادِ حاکمان؛ (۲) باورهای خرافی (بخش عمده این خرافات دینی بوده). در جمهوری اسلامی این دو عامل یکی شده‌اند؛ یعنی حکومت مستبد و خرافات دینی

موضوعات زیادی در کامنت آقای کامبیز حسینی مطرح شد، اینکه ما آدم‌های باهوش و نخبگان زیادی داریم. درست! اما تعداد زیادی از این نخبگان در زمینه‌های مهندسی و پزشکی و .... هستند نه علوم انسانی و اجتماعی
🌟A
کاملا با شما موافقم هوش و سواد دلیل بر شعور و خرد اجتماعی نیست.. و خیلی میبینم افراد با سواد کار بلد اما خائن یا بی فرهنگ یا نبود شعور..
کامبیز جان درکت می‌کنم،خودم هم راه کاری نمیبینم ،شاید،تنها راه با هم بودن باشه و از دژخیم نترسیدن،من شروع کار رو در این شرایط در رای ندادن میبینم چون کمترین هزینه رو واسه مردم داره،بعد با همفکری قدم بعدی رو بگیریم.
خیلی اغراق نکن! ایرانی‌های جاهای دیگه هم چندان پخی نیستند؛ چون فرهنگ کار سیستماتیک و گروهی ندارند و فقط به فکر پیشرفت فردی هستند؛ تقریبا هیچ جا یک کار گروهی موفق از ایرانی‌ها نیست