انقلابیون هرچه خود کاشتند را برداشت کردند، و اگر ناراضی هستند، باید به عملکرد خود نگاه کنند. انقلابی که رهبر آن یک روحانی اسلام گرا بود و یک رساله حقوقی روشمند هم نداشت، نتیجهای بهتر از وضعیت چهار دهه اخیر نمیتوانست داشته باشد. آنها باید به یک خودانتقادی اساسی روی بیاورند. زشتترین مغالطه و دروغی که انقلابیون ۵۷ تکرار میکنند این است که شاه همه مخالفین را کشته بود و کسی نمانده بود که رهبر انقلاب شود، بنابراین روحالله خمینی رهبر شد اما نمیتوانند یک رهبر دیگر را نام ببرند. تازه! اگر چنین چیزی بود، چرا انقلابیون چنین مسآلهای را در جریان مبارزه علیه رژیم گذشته مطرح نمیکردند؟! تقصیر پهلویها چیست که نهاد دین در آن زمان قدرتمند بود؟! آیا آنها باید علیه نهاد دین شمشیر میکشیدند؟ به اندازه کافی هم آزادی مذهبی در کشور وجود داشت . اگر منصفانه و بیطرفانه به موضوع بنگریم، عصر پهلوی، یکی از دورههای درخشان تاریخ ایران از لحاظ آزادی مذهب بود در هیچ دوره به اندازه این دوره رواداری مذهبی از سوی حکومت رعایت نشده است. در هیچ دورهای تا این اندازه مباحث ماندگار در تبیین و نقد مذهب مطرح نشد.
#محمد_محبی
@flith