پسماندههای «بداندیشه»ی ۵۷ با بدنهی اجتماع قطع رابطه کردن و در تصور و تخیل خودشان منزوی شدن. این حملهها و تخریبها از سر ناچاری و بیریشگیه. بیخود نیست که یه دوروزهی بیهویت که تمام هویت اجتماعی امروزش خواهرزادهی جانباختهاش است، از سمتی تبدیل به ابزار اطلاعات سپاه و از سمتی تابلوی تبلیغاتی رسانههای معلومالحال لندنی میشه. کینه و عقدهی این جماعت(چپ/اسلامی)از سلسهی پهلوی بیشتر از سیاست مربوط به روانشناسیه. اینها باید با روشهای علمی درمان بشن.