⭕️ معترضان در کوبا: آب نداریم، برق نداریم، از گرسنه بودن خسته شدیم

📌 نیویورک تایمز می‌گوید رسانه‌های اجتماعی پر از معترضان کوبایی است که درباره عدم دسترسی به برق و مایحتاج ضروری صحبت می‌کنند

🖌 اندرو بانکامب

♦️اعتراضات حامی دموکراسی در کوبا به راه افتاده که احتمالا بزرگ‌ترین تظاهرات طی سه دهه گذشته است و چالش‌هایی عمده و تازه را پیش روی حاکمان کمونیست این کشور و رئیس جمهور آن قرار داده است.

گزارش‌های واصله از هاوانا، سانتیاگو و دیگر شهرهای بزرگ کوبا حاکی از آن است که تظاهرات‌ها مهمترین اعتراضات از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است که باعث خاتمه یافتن حمایت آن رژیم از حکومت این جزیره شد.

در نتیجه خاتمه یافتن حمایت مسکو از کوبا، شهروندان معمولی کوبا شاهد کاهش کالری‌های دریافتی خود از از روانه ۲۶۰۰ کالری در دهه ۱۹۸۰ تا چیزی میان ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کالری در سال ۱۹۹۳ بودند.

علاوه بر وقوع اعتراضاتی بزرگ در سال ۱۹۹۴، پایان یافتن حمایت شوروی از کوبا باعث شد این کشور به دنبال خودکفایی در تولید مواد غذایی برود، امری که با ایجاد غذای طبیعی ممکن شد که دیگر نیازی به کودهای ساخته شده از نفت خام وارداتی از مسکو نداشت. این طرح زمینه ایجاد زمین‌های کشاورزی کوچک در سراسر شهرهای کشور را فراهم کرد.

اما این اتفاقات سه دهه پیش رخ داد، پس چه چیزی عامل اعتراضات امروز است؟

فیدل یا رائول دیگر وجود ندارد

برای اولین بار طی شش دهه گذشته نه فیدل کاسترو، که در سال ۲۰۱۶ درگذشت، و نه رائول، برادرش، حکومت این کشور ۱۱ میلیونی را در دست ندارند. رائول کاسترو، ۹۰ ساله، در ماه آوریل اعلام کرد از دبیر کلی حزب کمونیست بازنشسته می‌شود و این سمت به میگل دیاز کانل رسید که در سال ۲۰۱۸ به ریاست جمهوری منصوب شد و اکنون صاحب هر دو منصب است.

مردم که احتمالا دیگر در قید وفاداری شخصی خود به خانواده کاسترو نیستند؛ خانواده‌ای که بسیاری از کوباییان به آنها وفادار بودند، آنها اکنون در اعتراضات خود در سراسر کشور خواستار استعفای دیاز کانل هستند.

دیاز کانل در واکنش تحریم‌های «اقتصادی خفه‌کننده» ایالات متحده را مقصر وقوع اعتراضات دانست و آن را حاصل تلاش اقلیتی «ضد انقلاب» در رسانه‌های اجتماعی معرفی کرد.

دیاز کانل ۶۱ ساله در سخنرانی تلویزیونی خود گفت: «طی هفته‌های گذشته تلاشی علیه انقلاب کوبا در رسانه‌های اجتماعی شایع شده است که بر پایه مشکلات و کمبودهایی که ما با آنها دست و پنجه نرم می‌کنیم شکل گرفته است.»

تحریم‌های ایالات متحده

ایالات متحده اولین بار در سال ۱۹۵۸ تحریم‌هایی را علیه کوبا وضع کرد و از آن زمان این تحریم‌ها طی سال‌ها با تغییر روابط دو کشور اندکی توسعه یافته یا کمتر شده‌اند.

در پایان سال ۲۰۱۴ هر دو کشور به دنبال پایان دادن به قطع روابط دیپلماتیک بودند تا اینکه سفارتخانه‌هایی در شهرهای پایتخت یکدیگر باز کنند. پیش از آن هر دو در کشور دیگری دفترهایی داشتند ولی دفترهای «حافظ منافع» بودند و عملا از ساختمان‌های دولت سوئیس کار می‌کردند.

ادامه مطلب...

Comments

Be the first to add a comment