قدرت –هر قدرتی– باید مشروعیت خود را از حاضرِ زنده بگیرد، نه از گذشته‌ی مُرده.
مقصودم از حاضرِ زنده، حاضری است که با گذشته رابطه‌ای عضوی، نقاد و خلاق دارد؛ حاضری که مُدام گذشته را با تکرار بازتولید می‌کند و عرصه را در برابر پاگرفتن سلطه‌هایی هموار می‌سازد که مشروعیت خود را از همین گذشته می‌گیرند.

✍نصر حامد ابوزید
📚کتاب اندیشه و تکفیر

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing