این همه زخم نهان هست و مجال آه نیست
سروش دباغ
بیش از پنج روز است که ایران‌زمین حال خوشی ندارد و بوی باروت و خون و گلوله، فضای شهرهای مختلف را آکنده و پر کرده است. چهار روز است که اینترنت قطع شده و اخبار دقیق و درستی از داخل کشور به گوش ساکنان این سوی کره خاکی نمی‌رسد. به گزارش «سازمان عفو بین الملل»، دست کم ۱۰۶ نفر طی چند روز گذشته در ۲۱ شهر کشور کشته شده‌اند؛ خبر تلخ و تکان دهنده‌ای است. اعتراضاتی که در واکنش به گران شدنِ بی مهابا و ناگهانیِ قیمت بنزین در اقصی نقاط کشور گُر گرفته و سر برآورده، بدینجا رسیده است. برای امثال من که متعلّق به قشر متوسط شهری هستیم و اعتراضات سال ۸۸ را خوب به خاطر داریم و در برخی از راه‌پیمایی‌های اعتراضی که به نحو مسالمت‌آمیز برگزار شد، شرکت کردیم؛ روشن است که حمله به بانک‌ها و فروشگاه‌ها و پمپ‌بنزین‌ها و آتش‌زدن آنها ، امر ناروا و ناموجهی است و گرهی از کار فروبسته ما نمی گشاید و به بسط و نشر ناامنی و خشونت دامن می‌زند؛ کاری که عموم معترضان آن سالها بدان باور نداشتند و مرتکب نشدند.
از سوی دیگر، هر چند اکثر اعتراض‌کنندگان این ایام در شهرهای ملتهبِ کشور، متعلق به قشر ضعیف اقتصادی هستند و دست زدنِ به خشونت از سوی ایشان (در فقدان اطلاعات موثق و معتبر، واقعا نمی دانیم چه میزان از خرابی های به بار آمده توسط شهروندان عادی و معترض صورت گرفته و چقدر توسط غیر معترضان)، راهی به جایی نمی برد و بر میزان نا آرامی‌ها می‌افزاید؛ در عین حال، استفاده از ابزار سرکوب سنگین و روشمند و گسترده توسط نیروهای امنیتی و انتظامی، امری که در سال ۸۸ نیز با گوشت و پوست و خون خود آن‌را آزمودیم، راه چاره نیست و مع الاسف کینه بر کینه می‌افزاید و فضا را کدرتر و تیره‌تر می کند. تاکید بر شرایط بغرنج و پیچیده منطقه خاورمیانه و فضای بین المللی از سوی مسئولان و برکشیدن و برجسته کردنِ تحریم‌های فلج‌کننده آمریکا نیز استفاده از خشونت در این سطح و حجم را موجه و مجاز نمی کند. افزون بر این، تناظر سازی اعتراضاتِ اقتصادی مردمان جان به لب رسیده با «عملیات فروغ جاویدان» و «عملیات مرصاد»، توسط مشاور رئیس جمهور، اسباب تاسف و تاثر است و آشکارا حکایت از این امر می کند که دست کم، برخی از دولت‌مردان، حقّ اعتراض برای شهروندانِ بی پناه را عملا به رسمیت نمی شناسند و با انگ و برچسب‌زدن و پرونده‌سازی، در پی مرعوب کردن و به حاشیه راندن هم‌وطنانی‌اند که در شهرها و استان‌های متعدد به ستوه آمده و وضعیت معیشتیِ نابهنجار و نابسامان خود را فریاد کرده اند
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/69743
سروش دباغ
بیش از پنج روز است که ایران‌زمین حال خوشی ندارد و بوی باروت و خون و گلوله، فضای شهرهای مختلف را آکنده و پر کرده است. چهار روز است که اینترنت قطع شده و اخبار دقیق و درستی از داخل کشور به گوش ساکنان این سوی کره خاکی نمی‌رسد. به گزارش «سازمان عفو بین الملل»، دست کم ۱۰۶ نفر طی چند روز گذشته در ۲۱ شهر کشور کشته شده‌اند؛ خبر تلخ و تکان دهنده‌ای است. اعتراضاتی که در واکنش به گران شدنِ بی مهابا و ناگهانیِ قیمت بنزین در اقصی نقاط کشور گُر گرفته و سر برآورده، بدینجا رسیده است. برای امثال من که متعلّق به قشر متوسط شهری هستیم و اعتراضات سال ۸۸ را خوب به خاطر داریم و در برخی از راه‌پیمایی‌های اعتراضی که به نحو مسالمت‌آمیز برگزار شد، شرکت کردیم؛ روشن است که حمله به بانک‌ها و فروشگاه‌ها و پمپ‌بنزین‌ها و آتش‌زدن آنها ، امر ناروا و ناموجهی است و گرهی از کار فروبسته ما نمی گشاید و به بسط و نشر ناامنی و خشونت دامن می‌زند؛ کاری که عموم معترضان آن سالها بدان باور نداشتند و مرتکب نشدند.
از سوی دیگر، هر چند اکثر اعتراض‌کنندگان این ایام در شهرهای ملتهبِ کشور، متعلق به قشر ضعیف اقتصادی هستند و دست زدنِ به خشونت از سوی ایشان (در فقدان اطلاعات موثق و معتبر، واقعا نمی دانیم چه میزان از خرابی های به بار آمده توسط شهروندان عادی و معترض صورت گرفته و چقدر توسط غیر معترضان)، راهی به جایی نمی برد و بر میزان نا آرامی‌ها می‌افزاید؛ در عین حال، استفاده از ابزار سرکوب سنگین و روشمند و گسترده توسط نیروهای امنیتی و انتظامی، امری که در سال ۸۸ نیز با گوشت و پوست و خون خود آن‌را آزمودیم، راه چاره نیست و مع الاسف کینه بر کینه می‌افزاید و فضا را کدرتر و تیره‌تر می کند. تاکید بر شرایط بغرنج و پیچیده منطقه خاورمیانه و فضای بین المللی از سوی مسئولان و برکشیدن و برجسته کردنِ تحریم‌های فلج‌کننده آمریکا نیز استفاده از خشونت در این سطح و حجم را موجه و مجاز نمی کند. افزون بر این، تناظر سازی اعتراضاتِ اقتصادی مردمان جان به لب رسیده با «عملیات فروغ جاویدان» و «عملیات مرصاد»، توسط مشاور رئیس جمهور، اسباب تاسف و تاثر است و آشکارا حکایت از این امر می کند که دست کم، برخی از دولت‌مردان، حقّ اعتراض برای شهروندانِ بی پناه را عملا به رسمیت نمی شناسند و با انگ و برچسب‌زدن و پرونده‌سازی، در پی مرعوب کردن و به حاشیه راندن هم‌وطنانی‌اند که در شهرها و استان‌های متعدد به ستوه آمده و وضعیت معیشتیِ نابهنجار و نابسامان خود را فریاد کرده اند
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/69743
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment