ویژگیهای اساسی دولت و حکومت، هیچ ربطی به ساختار خاص و قانون اساسی آنها ندارد. این ویژگیها هم در حکومتهای استبدادی و هم در حکومتهای دموکراتیک وجود دارند. دموکراسی نیز حکومتی خدایی نیست. نباید فراموش کرد که اکثریت، کمتر از شاهان و مستبدان در معرض خطا و اشتباه قرار ندارند. اینکه یک عمل از سوی اکثریت، حقیقت قلمداد شود، حقانیت آن را به اثبات نمیرساند، اینکه یک سیاست از سوی اکثریت مصلحتآمیز قلمداد شود، سودمندی و مصلحتآمیز بودن آن را اثبات نمیکند. افرادی که اکثریت را تشکیل میدهند، خدا نیستند، و نتیجهگیری مشترک آنان، لزوماً خدایی نیست.