❤️ ایران امروز به چنین درکی از ارتباط نیاز دارد. نه تقلید مکانیکی از روزولت و چرچیل و دوگل و گاندی، بلکه فهم منطق مشترک تجربه آنان. آن منطق ساده است: در بحران، مردم باید صدایی بشنوند که واقعی باشد، انسانی باشد، و بتواند میان درد امروز و افق فردا پیوند برقرار کند.
راه ارتباطی ایران در این لحظه نباید صرفاً از صداوسیما بگذرد، آن هم با همان چهره‌ها، همان ادبیات، همان قاب‌ها و همان واژگان فرسوده‌ی رایج جبهه‌ی پایداری. باید شکل تازه‌ای از سخن گفتن با مردم ایجاد شود. گفت‌وگوهای زنده، کوتاه، منظم و بی‌تکلف. توضیح صادقانه وضعیت. شبکه های اجتماعی و پادکست‌ها و پذیرش بخشی از خطاها و غافلگیری‌ها. احترام به فهم مردم. پرهیز از تحقیر نگرانی‌های عمومی. دعوت به انسجام بدون پنهان کردن دشواری‌ها. این‌ها عناصر یک ارتباط ملی در وضعیت جنگی است.
برای ایران امروز، این یعنی باید شکل تازه‌ای از ارتباط ملی ساخته شود. کشور نیازمند صدایی منسجم اما نه مصنوعی است. نیازمند گفتاری است که چند ویژگی داشته باشد: نخست، واقعیت ضربه را پنهان نکند. دوم، مردم را در مقام صاحبان کشور خطاب کند، نه مخاطبان منفعل تبلیغات. سوم، میان سوگ، خشم و امید تعادل برقرار کند. چهارم، روشن توضیح دهد که کشور در چه وضعیتی است، چه گزینه‌هایی دارد، چه چیزهایی را می‌داند و چه چیزهایی را هنوز نمی‌داند. پنجم، از زبان فرسوده و شعاری فاصله بگیرد.
ایران امروز نیازمند بازسازی مفهوم «سخن گفتن با مردم» است. نباید مردم را کودکانی فرض کند که فقط باید به آنها امید تزریق کرد. مردم ایران هوشیارند. آنها در شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های جهانی، تجربه زیسته و خاطره تاریخی خود زندگی می‌کنند. آنان تناقض‌ها را می‌بینند، سکوت‌ها را می‌فهمند، اغراق‌ها را تشخیص می‌دهند و از زبان بی‌روح رسمی فاصله گرفته‌اند. بنابراین هر تلاشی برای ارتباط با مردم، اگر بر پایه پنهان‌کاری، شعارزدگی یا تحقیر فهم عمومی بنا شود، شکست خواهد خورد.
#حسین_قتیب
🇮🇷Ellinne
راه ارتباطی ایران در این لحظه نباید صرفاً از صداوسیما بگذرد، آن هم با همان چهره‌ها، همان ادبیات، همان قاب‌ها و همان واژگان فرسوده‌ی رایج جبهه‌ی پایداری. باید شکل تازه‌ای از سخن گفتن با مردم ایجاد شود. گفت‌وگوهای زنده، کوتاه، منظم و بی‌تکلف. توضیح صادقانه وضعیت. شبکه های اجتماعی و پادکست‌ها و پذیرش بخشی از خطاها و غافلگیری‌ها. احترام به فهم مردم. پرهیز از تحقیر نگرانی‌های عمومی. دعوت به انسجام بدون پنهان کردن دشواری‌ها. این‌ها عناصر یک ارتباط ملی در وضعیت جنگی است.
برای ایران امروز، این یعنی باید شکل تازه‌ای از ارتباط ملی ساخته شود. کشور نیازمند صدایی منسجم اما نه مصنوعی است. نیازمند گفتاری است که چند ویژگی داشته باشد: نخست، واقعیت ضربه را پنهان نکند. دوم، مردم را در مقام صاحبان کشور خطاب کند، نه مخاطبان منفعل تبلیغات. سوم، میان سوگ، خشم و امید تعادل برقرار کند. چهارم، روشن توضیح دهد که کشور در چه وضعیتی است، چه گزینه‌هایی دارد، چه چیزهایی را می‌داند و چه چیزهایی را هنوز نمی‌داند. پنجم، از زبان فرسوده و شعاری فاصله بگیرد.
ایران امروز نیازمند بازسازی مفهوم «سخن گفتن با مردم» است. نباید مردم را کودکانی فرض کند که فقط باید به آنها امید تزریق کرد. مردم ایران هوشیارند. آنها در شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های جهانی، تجربه زیسته و خاطره تاریخی خود زندگی می‌کنند. آنان تناقض‌ها را می‌بینند، سکوت‌ها را می‌فهمند، اغراق‌ها را تشخیص می‌دهند و از زبان بی‌روح رسمی فاصله گرفته‌اند. بنابراین هر تلاشی برای ارتباط با مردم، اگر بر پایه پنهان‌کاری، شعارزدگی یا تحقیر فهم عمومی بنا شود، شکست خواهد خورد.
#حسین_قتیب
🇮🇷Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment