غرور ما جریحه‌دار شده؛ کسی ما را انسان نمی‌انگارد و همه با ما چون بردگانی رفتار می‌کنند که باید در سکوت و آرامش سرنوشتمان را بپذیریم. ما رنج کشیده‌ایم، اما هر دم بیشتر و بیشتر به قهقرای فقر، بیداد و جهالت فرو غلتیده‌ایم. استبداد و خودکامگی ما را خفه می‌کند، طوری که دیگر نفسمان در نمی‌آید. دیگر توش و توانی برایمان نمانده است. صبرمان لبریز شده. ما به نقطه‌ای رسیده‌ایم که در آن مرگ به ادامه‌ی این رنج‌های غیرقابل تحمل رجحان دارد.

📚 انقلاب روسیه
✍ جان ام. دان

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment