خانم زينب جعفری مدعی کتک خوردن از چند خانم بی حجاب شده بود؛ اما دادستان یزد این ادعا یا بهتر بگوییم دروغ را رد کرده و مصادره به مطلوب توسط این زن که قبلا از امر به معروف بهره مادی زیادی کسب کرده بود خواند.
این دعوا و زد وخوردها نمونه هایی از مخاطرات اجتماعی پیامد قراردادن مردم علیه هم که از تریبون‌های نماز جمعه تشویق می‌شود است.
عجیب است که شاخک‌های این افراد در مورد انواع فسادها نمی جنبد و فقط برای حجاب تیز است. آمر به معروف خود باید در مسائل دینی و اعتقادی پیشرو باشد. اما آیا دروغ و ادعای کذب گناه نیست و نیاز به امر به معروف ندارد؟ ریاکاری گناه نیست؟ اقدام دادستان یزد در بیان حکم عادلانه مهم است چراکه این جماعت نباید فکر کنند فراقانونی اند و هر اقدامی که می کنند مورد حمایت است.
⛔️تجربه های تاریخی از رودررو قرار دادن مردم یک سرزمین حول مسائل فرهنگی و اعتقادی بسیار عبرت آموز است. نسل کشی رواندا نمونه ای از این رودر رویی بود.
از تجربه خونبار و ویران کننده دو دستگی میان مردم یک سرزمین عبرت گرفته و تا دیر نشده جلو سخنان تفرقه آمیز تریبون‌های ملی گرفته شود.