⭕️حکومت «آپارتاید» جمهوری اسلامی ایران
📌بین ۲ تا ۴ میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران زندگی می کنند که در بسیاری موارد از حداقل های لازم برخوردار نیستند
♦️انتشار تصاویر مصوبه تبعیض آمیز در مورد فروش نان، توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد. اگرچه تا به حال انتقادات بسیاری در مورد اعمال تبعیض سیستماتیک مذهبی و جنسیتی مطرح شده بود، اما بیان حکمی بر پایه «آپارتاید نژادی» در حکومت جمهوری اسلامی بی سابقه بود.
اینکه گروهی از ساکنان یک سرزمین تنها به دلیل اینکه از نژاد دیگری هستند و یا تابعیت ایران را ندارند از امکان خوردن نان محروم شوند، در نوع خود بی سابقه است.
اگرچه فشار و تحقیر در مورد اتباع کشور افغانستان مدتهاست که جریان دارد، اما محروم کردن انسانها از نان، نشان میدهد که وضعیت حکومت ایران را تنها می توان با دوران سیاه حکومت اپارتاید در آفریقای جنوبی و یا سلطه آلمان نازی بر آلمان مقایسه کرد.
در حالی که بر اساس برآوردها بین ۲ تا ۴ میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران زندگی می کنند، این افراد در بسیاری موارد از حداقل های لازم برخوردار نیستند. فارغ از اینکه اخیرا تصمیم گرفته شده تا نان به آنها نفروشند، اما در دورانی که کرونا در کشور بیداد می کرد و تعداد واکسن محدود بود، تزریق واکسن به اتباع افغانستان انجام نمی شد و اولویت با ایرانی‌ها بود.
این در حالی است که در کشورهای همسایه ایران مانند امارات، ترکیه، ارمنستان یا عربستان سعودی، تمامی اتباع خارجی به طور یکسان از دسترسی به واکسن برخوردار بودند و هیچ تبعیض یا اولویتی برای مردم خود قائل نشدند. زیرا به طور طبیعی برای ریشه کن کردن یک بیماری اکثریت مردم ساکن یک سرزمین باید واکسینه شوند و نه فقط کسانی که ملیت خاصی دارند.
همان طور که سیاه پوستان در آفریقای جنوبی از دسترسی به آب آشامیدنی محروم بودند، اتباع افغانستانی ساکن ایران نیز برای دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی، آموزشی و شغلی با مشکلات بسیاری دست به گریبان هستند.
از سوی دیگر اتباع افغانستان که در ایران به صورت پناهنده زندگی می کنند، اجازه مسافرت یا تردد به یک سری از شهرهای خاص را ندارند. این موضوع در حالی است که بعضی از آنها حتی در ایران متولد شده اند و نزدیک به سه دهه از عمر خود را در ایران گذرانده اند.
افغانهایی که در ایران متولد شده اند، چندین دهه در ایران زندگی کرده اند، کار کرده و مالیات پرداخت کرده اند، هنوز از داشتن پاسپورت ایرانی محرومند. در واقع این افراد به دلیل نداشتن ملیت ایرانی، از بسیاری مواهب شهروندی محروم هستند. شاید اگر یک افغان امروز کاندیدای مجلس شود، با وجود تعداد زیاد اتباع افغانستان، می توانست این بخش از ساکنان ایران را نمایندگی کند تا حقوق آنها استیفا شود.
بیشتر بخوانید...
🖌دید گاهی امیر سلطان زاده
📌بین ۲ تا ۴ میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران زندگی می کنند که در بسیاری موارد از حداقل های لازم برخوردار نیستند
♦️انتشار تصاویر مصوبه تبعیض آمیز در مورد فروش نان، توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد. اگرچه تا به حال انتقادات بسیاری در مورد اعمال تبعیض سیستماتیک مذهبی و جنسیتی مطرح شده بود، اما بیان حکمی بر پایه «آپارتاید نژادی» در حکومت جمهوری اسلامی بی سابقه بود.
اینکه گروهی از ساکنان یک سرزمین تنها به دلیل اینکه از نژاد دیگری هستند و یا تابعیت ایران را ندارند از امکان خوردن نان محروم شوند، در نوع خود بی سابقه است.
اگرچه فشار و تحقیر در مورد اتباع کشور افغانستان مدتهاست که جریان دارد، اما محروم کردن انسانها از نان، نشان میدهد که وضعیت حکومت ایران را تنها می توان با دوران سیاه حکومت اپارتاید در آفریقای جنوبی و یا سلطه آلمان نازی بر آلمان مقایسه کرد.
در حالی که بر اساس برآوردها بین ۲ تا ۴ میلیون نفر از اتباع افغانستان در ایران زندگی می کنند، این افراد در بسیاری موارد از حداقل های لازم برخوردار نیستند. فارغ از اینکه اخیرا تصمیم گرفته شده تا نان به آنها نفروشند، اما در دورانی که کرونا در کشور بیداد می کرد و تعداد واکسن محدود بود، تزریق واکسن به اتباع افغانستان انجام نمی شد و اولویت با ایرانی‌ها بود.
این در حالی است که در کشورهای همسایه ایران مانند امارات، ترکیه، ارمنستان یا عربستان سعودی، تمامی اتباع خارجی به طور یکسان از دسترسی به واکسن برخوردار بودند و هیچ تبعیض یا اولویتی برای مردم خود قائل نشدند. زیرا به طور طبیعی برای ریشه کن کردن یک بیماری اکثریت مردم ساکن یک سرزمین باید واکسینه شوند و نه فقط کسانی که ملیت خاصی دارند.
همان طور که سیاه پوستان در آفریقای جنوبی از دسترسی به آب آشامیدنی محروم بودند، اتباع افغانستانی ساکن ایران نیز برای دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی، آموزشی و شغلی با مشکلات بسیاری دست به گریبان هستند.
از سوی دیگر اتباع افغانستان که در ایران به صورت پناهنده زندگی می کنند، اجازه مسافرت یا تردد به یک سری از شهرهای خاص را ندارند. این موضوع در حالی است که بعضی از آنها حتی در ایران متولد شده اند و نزدیک به سه دهه از عمر خود را در ایران گذرانده اند.
افغانهایی که در ایران متولد شده اند، چندین دهه در ایران زندگی کرده اند، کار کرده و مالیات پرداخت کرده اند، هنوز از داشتن پاسپورت ایرانی محرومند. در واقع این افراد به دلیل نداشتن ملیت ایرانی، از بسیاری مواهب شهروندی محروم هستند. شاید اگر یک افغان امروز کاندیدای مجلس شود، با وجود تعداد زیاد اتباع افغانستان، می توانست این بخش از ساکنان ایران را نمایندگی کند تا حقوق آنها استیفا شود.
بیشتر بخوانید...
🖌دید گاهی امیر سلطان زاده
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment