تاملی بر روایتی دستاول از شکنجه در زندان
چندی پیش مجید توکلی، فعال سیاسی شناختهشده که هفت سال را در زندانهای جمهوری اسلامی به سر برده است، رشته توییتی در توییتر خود منتشر کرد و از شکنجه در زندانهای جمهوری اسلامی گفت. این رشته توییت بسیار شایان توجه بوده و حامل تجربیاتی دستاول از شکنجه است و این موضوع مهم را از چند جهت میشکافد و بررسی میکند.
تامل روی این روایت میتواند ابعاد این مسئله را بیشتر وا کاود و به مخاطبان دیدی بهتر از آنچه در زندانهای جمهوری اسلامی میگذرد بدهد. شکنجه با جمهوری اسلامی چنان عجین شده است که دشوار بتوان این دو پدیده را از یکدیگر سوا کرد.
مجید توکلی بخشی از روایت خود را به بحث شکنجه جسمی اختصاص میدهد و از چرایی عذابآور بودن آن میگوید: «اهمیت شکنجه "جسمی" در استمرار آن است. اینکه با چند ضربه سر و دست و پایی شکسته شود و آدمی راهی بیمارستان شود که نجاتیافتن از شکنجه و فشارهاست. شکنجه "جسمی" وقتی قرار است ساعتها و بعدش روزها ادامه یابد، تبدیل به یک شکنجه کُشنده میشود. شکنجه آن است که از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۱۰ شب یکبند ضربات متعدد دست و پای چند نفر رو تحمل کنی و هنوز امکان ادامه آن باشد.»
این فعال سیاسی برجسته تاکید میکند که بازجوها تلاش میکنند که ضربات صرفا به پیشانی، فرق سر و پشت وارد شود تا آثاری نداشته باشد ولی وقتی بازجو «کم میآورد» دیگر به همهجا ضربه میزند؛ ضرباتی «بسیار دردآور و سخت» کهدرد آن تا روزها نیز پابرجاست.
مجید توکلی درباره دردآور بودن شکنجه جسمی میگوید: «ضربات فرقِ سر بهحدی سنگین است که موجب آسیب جدی در فک "پایین" میشود. به شکلی که امکان باز کردن دهان پس از بازگشت به سلول نیست. نمیتوان یک قند در دهان گذاشت چه برسد به غذاخوردن. شاید بهسختی بشود دهانی با آب تر کرد.»
او همچنین میگوید که کوبیدن سر زندانیان و بازداشتشدگان به دیوارهای اتاقهای بند ۲۰۹ بسیار عادی است و موجب جراحت سر با میخ یا لبههای چوبی میشود. توکلی در روایت خود از شکنجههای جسمی، همچنین از «شکنجههای دستهجمعی» میگوید و آن را از «بدترین شکنجهها» میداند. شکنجههای دستهجمعی به شکنجههایی اشاره دارد که چندین بازجو به یک زندانی حمله میآورند و او را شکنجه میکنند.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Torture_in_prison_in_Iran#گزارش #شکنجه_شدم #شکنجه #حقیقت_زندان #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech