✳️ رانت خوب، رانت بد🖋محسن راجیاسدآبادی، پژوهشگر و كارشناس اقتصاد
🔹فساد اقتصادی، پدیده جدیدی نیست که به تازگی در جوامع بشری به منصه ظهور رسیده یا بسط یافته باشد. قدمت آن، به درازای تاریخِ جوامع بشری است.
🔹از دید مونتسکیو فساد یک سامانه سیاسی خوب و صحیح را به یک سامانه زشت و ناپسند تبدیل میکند.از نظر او در «حکومت مشروطه» (حاکمیت قانون) نیازی به روی آوردن به فساد نیست، اما در حکومت استبدادی که شرافت و تقوا وجود ندارد، نمیتوان به انجام هیچ کاری بدون استفاده مفسدانه امید داشت.
🔹فساد افزون بر متلاشی کردن سازمان از درون، از یک سازمان به سازمان دیگر و از یک نهاد به نهاد دیگر سرایت میکند تا آنجا که همه نهادهای موجود را تحلیل میبرد و این پندار در مردم تقویت میشود که مقامات دولتی و نخبگان اقتصادی، منابع مالی را به یغما میبرند و حیف و میل میکنند.
🔹در یک جامعه دسترسی محدود، خشونت از طریق ایجاد رانتهای اقتصادی برای افراد و گروههای قدرتمند مهار میشود و حامیپروری و فساد در نظامهای دسترسی محدود شایعتر از نظامهای دسترسی باز است، زیرا ایجاد و توزیع رانت خود با حامیپروری و فساد سروکار خواهد داشت. گونههای مختلف رانت میتواند آثار متفاوتی بر توسعه اقتصادی داشته باشد. در کره رانتهای حفاظت از صنایع نوپا عمدتا به رانتهای یادگیری مبدل شدند. پس از استقلال کره ایجاد و توزیع رانتها توسط دولت و نیز فساد و فعالیتهای رانتجویانه همهگیر بود.
🔹در چرخه مبادله، نبود پول سالم، نفع تجارت را تحتالشعاع قرار میدهد. پول سالم برای حفاظت از حقوق مالکیت ضروری است. بنابراین این پول آزادی اقتصادی را مورد حمایت قرار میدهد. حقوق مالکیت حافظ سرمایهگذاری است، مقررات کسبوکار ضامن رقابت و نوآوری است، زیرساختهای باکیفیت تقویتکننده دسترسی به بازارهای جهانی است، سیاستهای مالی و پولی ابزار بهرهوری و رشد اقتصادی پایدار و شفافیت و پاسخگوی حافظ سرمایه اجتماعی در یک کشور است.
👈 برای مطالعه كامل ؛
https://jahanesanat.ir/?p=421570