جنگ خونین جمهوری اسلامی با آگاهی رسانهای مردم
در پاییز ۱۳۹۹ خبر رسید که یک فعال جوان رسانهای به نام «ارسلان رضایی» توسط افرادی ناشناس در ترکیه کشته شد. ارسلان رضایی مدیر یک صفحه مجازی به نام «خرافاتکده» بود و اینستاگرام و کانالی تلگرامی به همین نام را نیز اداره میکرد و در پی مبارزه با استبداد دینی در ایران بود.
در واقع تلاش رسانهای ارسلان رضایی صرفا معطوف به مسائل مذهبی نبود؛ او تلاش میکرد به صراحت خط قرمزهای جمهوری اسلامی را زیر سوال ببرد. به عنوان نمونه از او ویدیوهایی وجود دارد که در آن به صراحت از اختصاص بودجه به نهادهای مذهبی انتقاد میکند و میگوید: «مردم ما به نون شب محتاج هستن اما رژیم بودجههای غیرقابل تصوری رو به این نهادها اختصاص میده. به راستی سود این نهادها برای کشور چی بوده؟»
با توجه به پیشینه جمهوری اسلامی در ترور مخالفان، سخت میتوان این فرضیه را رد کرد که عوامل امنیتی جمهوری اسلامی در قتل این جوان دست نداشتهاند.
نمونه دیگری که میتوان اشاره کرد شخص روحالله زم و کانال مشهور تلگرامی «آمدنیوز» است؛ کانالی که خشم نظام جمهوری اسلامی را برانگیخته بود. در نهایت ماموران امنیتی جمهوری اسلامی با کشاندن روحالله زم به عراق و ربودن او و انتقالش به ایران، نهایتا در ۲۲ آذر ۱۳۹۹ او را اعدام کردند تا اینگونه خشم خود از روحالله زم و کانال تلگرامی آمدنیوز را آرام کنند.
«مجتبی واحدی» - فعال سیاسی - بر این باور است که افشاگریهای روحالله زم در کانال تلگرامی خود علیه نهادهای زیر دست جمهوری اسلامی، خامنهای و کارگزاران او را خشمگین کرده بود و این خشم از افشاگریها به همراه نقش موثر این کانال در آگاهیرسانی پیرامون تظاهرات دیماه ۱۳۹۶ موجب شد که روحالله زم توسط جمهوری اسلامی به قتل برسد.
به عنوان یک نمونه دیگر از ضعف جمهوری اسلامی مقابل افشاگریهای رسانهای میتوان به مورد مسعود مولوی اشاره کرد که مدیر یک کانال تلگرامی به نام «جعبه سیاه» بود و در آن تلاش میکرد برخی از حقایق پشتپرده در جمهوری اسلامی را فاش کند. به عنوان نمونه او در کانال خود از چتهای قاضی بدنام «ابوالقاسم صلواتی» با یک زن پرده برداشت.
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2X0he4j#گزارش
@tavaanatech