شاه ایران هیچ قاعده ای نمی‌دانست .جز نیک اندیشی برای تمام مردم جهان به خصوص برای مردم ایران .راستگویی ودرست کرداری در جامعه ایران روابط بین المللی .این بود شرط موفقیت و سربلندی او .چون اگر قاعده ای جز نیک اندیشی می‌دانست با از بین بردن خمینی دجال وامثال او ،این وضع هم برای خودش وهم ملتش رخ نمی داد .که مهربانی بر بدان وبد اندیشان وبد کرداران،نتیجه ای جز این ندارد .