این سرمایه اش است که اینچنین تبدیل به زباله میکند، اما فقط سرمایه او نیست که هدر می رود، مظلوم این میدان آب هم است هدر می رود.


کشاورز می‌کارد، بی آنکه برآوردی از بازار داشته باشد،، بی آنکه تصوری از چشم انداز بازار داشته باشد.. اگر سال قبل گران باشد، سال بعد نه تنها کشاورزان، بلکه از کارمند و معلم و نظامی هم زمین و آب اجاره می کنند به طمع که گران است بفروشند، عرضه که زیاد باشد، تقاضا کم و قیمت پایین خواهد بود.. چه برسد به این که با بلایی چون کرونا کووید-۱۹ هم برخورد کند..

واقعیت تلخ این است که کشاورزی‌ بیشترین آب رامصرف کرده، کمترین بازده دارد، صنایع تبدیلی و تکمیلی ضعیفند، ومتأسفانه بدون هیچ سیاست گذاری و برنامه ریزی؛ بارگران جبران رشداقتصادی هم بردوش میکشد.

کشاورزان این فقرای شاغل هرسال در هر فصل با این معضلات درگیرند وتنها چيزي که نصیب شان می‌شود وعده و وعید است.
کی این کشاورزي گتره ای، پرمصرف، کم بازده، فرسایش دهنده خاک، فقرزا و پرتنش به پایان می رسد؟
نجات منابع آب در گرو سرمایه گذاری در بخش کشاورزی است نه سدسازی و انتقال آب.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾