با من اکنون چه نشستن‌ها،
خاموشی‌ها
با تو اکنون چه فراموشی‌هاست.

دشت‌ها نام تو را می‌گویند
کوه‌ها شعر مرا می‌خوانند.

در من این جلوهٔ اندوه ز چیست؟
در تو این قصهٔ پرهیز که چه؟
در من این شعلهٔ عصیان نیاز،
در تو دم سردی پائیز که چه؟

حرف را باید زد!
درد را باید گفت!

حمید مصدق

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment