اکثریت ما شبانه روز به بسیاری از مسائل چون تغییرات اقلیمی، محیط زیست و مخاطرات آن، زباله، مصرف پلاستیک و آینده اقیانوسها ، خاورمیانه و جنگ و نفت، و خودمان ایران، مهاجرت و آینده ی مبهم می اندیشیم. همه این امور آینده زمین را ترسناک کرده است.
البته در کنار آنها ما روزانه با دهها احتمال نیز روز خود را شب می کنیم و خود را دلداری میدهیم ودر تمام این فرآیند «تردید» به عنوان یک مکانیسم سازش به ما آرامش میدهد و جایی برای واقع نگری نمیگذارد.
اتفاقاتی که می افتد ترکیبی از واقعیت و امید است، اما در جهت بقا به نظرمی رسد به ناگزیر بایدبه سوی واقعیت رفت.
واقعیت تلخ این است که زمین در چنگال مخاطرات مختلف و متعدد که پیامد تخریب گری انسانهاست اسير شده و تنها انسانها هستند که میتوانند در چرخشی خردمندانه هنر و مهارت توانایی پیوند دادن انعطافپذیرانه ی انسانها به یکدیگر، یعنی همان علتی که انسانها بر زمین سیطره یافتند، در جهت نجات زمین بکار گیرند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾