● سناریو چهارم: فشار انتخابی و مسدودکردن کالاهای راهبردی (احتمال برآوردی: ۷۰ تا ۷۵ درصد)
این سناریو حتی از محاصره نرم نیز محتمل‌تر است؛ البته ممکن است با آن همزمان شود. در این سناریو، هدف قطع کامل تجارت نیست. تمرکز روی کالاهایی است که برای اقتصاد ایران حساس‌اند مانند: مواد اولیه صنعتی، تجهیزات و قطعات خاص، فناوری، برخی کالاهای سرمایه‌ای، سوخت و فرآورده‌های خاص، تجهیزات دوکاربردی، قطعات حمل‌ونقل و لجستیک.این مدل از نظر اجرایی بسیار ساده‌تر است. به جای اینکه آمریکا تلاش کند تجارت ایران را به صفر برساند، می‌تواند تلاش کند هزینه تأمین اقلام حیاتی را افزایش دهد.اقتصاد ایران ممکن است بتواند غذای خود را تأمین کند، اما اگر برخی قطعات، فناوری‌ها یا مواد اولیه با چند برابر هزینه وارد شوند، تولید صنعتی و سرمایه‌گذاری آسیب می‌بینند.
♦️پیامد نهایی برای ایران
مهم‌ترین نکته این است که محاصره زمینی به‌تنهایی احتمالاً ایران را فلج نمی‌کند.اما اگر با فشار دریایی، تحریم مالی، محدودیت نفت، فشار بر کشتیرانی و افزایش هزینه بیمه و حمل‌ونقل همراه شود، اثر آن می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
بنابراین باید اثر محاصره را در ترکیب آن با سایر فشارها دید، نه به‌صورت یک ابزار مستقل.
✍️ سیروس احمدی نوحدانی
دانشیار جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک
این سناریو حتی از محاصره نرم نیز محتمل‌تر است؛ البته ممکن است با آن همزمان شود. در این سناریو، هدف قطع کامل تجارت نیست. تمرکز روی کالاهایی است که برای اقتصاد ایران حساس‌اند مانند: مواد اولیه صنعتی، تجهیزات و قطعات خاص، فناوری، برخی کالاهای سرمایه‌ای، سوخت و فرآورده‌های خاص، تجهیزات دوکاربردی، قطعات حمل‌ونقل و لجستیک.این مدل از نظر اجرایی بسیار ساده‌تر است. به جای اینکه آمریکا تلاش کند تجارت ایران را به صفر برساند، می‌تواند تلاش کند هزینه تأمین اقلام حیاتی را افزایش دهد.اقتصاد ایران ممکن است بتواند غذای خود را تأمین کند، اما اگر برخی قطعات، فناوری‌ها یا مواد اولیه با چند برابر هزینه وارد شوند، تولید صنعتی و سرمایه‌گذاری آسیب می‌بینند.
♦️پیامد نهایی برای ایران
مهم‌ترین نکته این است که محاصره زمینی به‌تنهایی احتمالاً ایران را فلج نمی‌کند.اما اگر با فشار دریایی، تحریم مالی، محدودیت نفت، فشار بر کشتیرانی و افزایش هزینه بیمه و حمل‌ونقل همراه شود، اثر آن می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
بنابراین باید اثر محاصره را در ترکیب آن با سایر فشارها دید، نه به‌صورت یک ابزار مستقل.
✍️ سیروس احمدی نوحدانی
دانشیار جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment