اثر ناخودآگاه کرونا بر تصمیمات مالی

| ترجمه: محمدرضا خدمتی

مقاله در مورد اینه که پاندمی کرونا چطوری می تونه به صورت ناخودآگاه رو تصمیمات مالی ما اثر بذاره. اینطور می گه که کرونا باعث شده حال و هوای بخش قابل ملاحظه ای از آدم ها عوض بشه و احساسات خاصی بهشون احاطه پیدا کنه. بی اعتنایی و نادیده گرفتن این احساسات مثل درگیر کار شد و توجه نکردن به آهنگی که داره تو محیط پخش می شه راحته اما این به معنی نیست که آهنگ یا آب و هوای محیط روی رفتار ما اثر نمی ذارن. تمرکز مقاله بیشتر روی افراد بازنشسته و یا نزدیک به بازنشستگیه. علتش اینه که می گه این احساسات جدید اگه منجر به تصمیم مالی اشتباهی بشن، برای جوانترها فرصت بیشتری هست که جبران مافات کنند تا افراد مسن تر. بابت همین بیشتر مثال هاش مرتبط با این گروه سنی هست.
می گه شیوع کرونا ممکنه باعث شده باشه که یکی از این سه حس بیشتر رو ما احاطه پیدا کنه : ترس، خشم، ناراحتی. هر کدوم از این حس ها باعث می شن یه یک سری تصمیمات مالی متفاوت گرایش داشته باشیم. ازمون می خواد که در مورد احوالاتمون تاملی بکنیم و به هر کدوم از این احساسات نمره ای از یک تا هفت بدیم (یک به این معناست که اون حس رو اصلا تجربه نمی کنیم و هفت به این معنا که اون حس خاص تقریبا همیشه همراهمونه). اگه کسی به هیچکدوم نمره بالایی نداد، این معنیش اینه که بحران کرونا باعث تغییر خاصی در احساسات و احوالش نشده.
اگه نمره ای که به حس ترس دادیم، بالاست و به دوتای دیگه چربش داره، احتمالا تحت تاثیر بحران کرونا ریسک گریزتر شدیم و خارج از مسائل مرتبط با کرونا، روی سرعتمون حین رانندگی هم اثر گذاشته. درباره تصمیمات مالی هم افراد مسن تر ممکنه به خاطر اینکه امنیت خاطرشون در حال حاضر بالاتر باشه، برای استفاده از مزایای بازنشستگی استفاده کنند و اون رو بیشتر از این عقب نندازن. درخواست زودهنگام باعث می شه برای مابقی عمر، رقم کمتری رو دریافت کنند. این در حالیه که تعویق این مزایا باعث می شه هر سال حدود 6.7 درصد سود بیشتری بدست بیارن (با احتساب تورم). این میزان اضافه دریافتی چیزی نیست که تو حالت عادی ازش بگذریم.
اگر حس خشم، حسیه که به ما احاطه کرده، باعث می شه ریسک پذیر تر باشیم (این درآقایون بیشتر دیده می شه). تو این حالت احتمالا بخشی از دارایی های سرمایه ای مون رو تبدیل به کالای مصرفی می کنیم و یا اینکه پورتفوی پر ریسکی رو انتخاب می کنیم.

اما ناراحتی باعث بی قراری و بدبینی می شه و این بی قراری، موقعی که می خوایم بین گزینه برطرف کردن لذت آنی و گزینه بلند مدت انتخاب کنیم، دردسرساز می شه. ناراحتی می تونه شکل خرید کردن ما رو عوض کنه. به جای اینکه منتظر فروش ویژه باشیم، کالایی رو با قیمت گزافی بخریم که صرفا حال و هوامون عوض شه و یه حس رضایت فوری رو تجربه کنیم.
ضمن اینکه دانشمندان معمولا ناراحتی رو به عنوان شکلی از حس انکار دسته بندی می کنند. وقتی ناراحتیم، محتمل تره که از برنامه ریزی و تصمیم گیری های لازم اجتناب کنیم خصوصا وقتی که به دوره بازنشستگی نزدیک می شیم و باید تصمیمات سختی رو بگیریم.

چطور اثر این احساسات رو خنثی کنیم و با سوگیری تصمیم گیری نکنیم؟
در مورد احوالاتمون تامل کنیم. پژوهشی هست که نشون داده که آب و هوا می تونه روی سطح رضایت از زندگی و همینطور تصمیم گیری هامون اثر بگذاره. اما نکته جالب این بوده که اگر کسی آگاه باشه که مثلا هوای گرفته و تیره و تار این پتانسیل رو داره که حس افسردگی و ناراحتی داشته باشه، صرف این آگاهی باعث می شه که هوای گرفته دیگه نتونه روی احوالاتش اثر بذاره.
به خودمون فرصت فکر کردن بدیم و هر خرید بزرگ رو موکول کنیم به چند روز یا چند هفته بعد. شاید طی این مدت حالت روحی مون عوض شد و دیگه انجام اون خرید رو به صلاح ندیدیم. خودمون رو به چالش بکشیم و از خودمون بپرسیم اگه الان تو یه حال و هوای دیگه بودیم، باز هم این کار رو می کردیم یا نه؟ اگر کس دیگه ای تو موقعیت ما بود، بهش پیشنهاد می کردیم که این تصمیم مالی رو بگیره؟
و در آخر اینکه یه وضعیت مالی ناگوار رو در نظر بگیریم مثل تموم شدن پول تو دوره بازنشستگی و بعد بررسی کنیم که آیا تصمیم فعلیمون باعث می شه که احتمال وقوع اون وضعیت بد بالاتر بره؟
نویسنده این کشمکش و ارزیابی درونی رو لازم می دونه تا مطمئن بشیم که منشا یک تصمیم صرفا یک حس گذرا نباشه. درسته که احوالات و احساسات آدم گذرا و تغییرپذیرن اما عواقب تصمیمات ناشی از اون احساسات ماندگارن.

https://www.wsj.com/articles/how-covid-19-may-be-unconsciously-affecting-your-financial-decisions-11603065600

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment