بنگاه‌های همسریابی

این پدیده‌ی مضحک در همه جای دنیای وارونه‌ی سرمایه‌داری که سیستمش بر انکار انسان، هستی و چگونگی آن است و تنها به پول از هر طریقی و در کوتاهترین مدت می‌اندیشد، به وجود آمده است. در این رهگذر اگر جسم و روح و عواطف انسان هم نادیده انگاشته شود، مهم نیست؛ این انسان، به کالا بدل شده است.
همسریابی مانند ویترینی است که دو طرف ِ متقاضی، در این آشفته بازار خود را به نمایش می‌گذارند که باید با وصف قد و قامت و دیگر خصوصیات ظاهری و حرفه‌ی خود، بازاریابی کنند تا شاید خریداری پیدا شود. در عین حال موجودیت انسان که باید به شکل واقعی و به هنگام بروز احساسات و یا تفکر و... نمودی عینی یابد که شایسته‌ی زندگی واقعی است، اما پشت این دنیای مجازی پنهان، انکار می‌شود و یا به غلط پوششی کذایی می‌گیرد. تنها به این دلیل که سیستم منظورش از ازدواج بدون فاکتورهای اساسی در جهان و جدای از حقوق انسان‌ها، برای فرزندآوری جهت تداوم نسل و تکثیر مزدبگیران و کارگران فرداست که همچون پدران و مادرانشان نادیده انگاشته شوند؛ و این یعنی اوج ذلت و خواری انسان و موجودیت او.
از همه بدتر این که برخی که ادعاهایشان گوش فلک را کر کرده و امر فرموه‌اند که جوانان را مجبور به ازدواج کنید؛ چرا این فیلسوفان ذهنی‌گرا، حکم فوری و اجبار را برای فراهم کردن بسترهای ازدواج نمی‌دهند؟!

@designmanufacturing