اولین برداشت ما از کسی که همین الان به مدت یک دقیقه در سرسرای هتلی او را دیده‌ایم می‌تواند چه چیزی را به ما نشان دهد؟ و به همان دلیل، اولین برداشت در مورد هیچ‌کسی نمی‌تواند چیزی به ما نشان دهد. خب، مگر ما چیزی بیشتر از زهِ ساز در مورد بتهوون می‌دانیم یا بیش از قلم‌مو در مورد بوتیچلّی. انسان‌ها، به واسطه‌ی ماهیت‌شان آن‌قدر دمدمی‌مزاج، آن‌قدر پیچیده، و به‌نحو دلپذيری آن‌قدر متناقض هستند که نه‌تنها شایسته‌ی توجه ما، بلکه شایسته‌ی توجهات دوباره و دوباره‌ی ما و عزم راسخ ما هستند برای اینکه در موردشان نظر ندهیم؛ مگر اینکه در تمام مکان‌های ممکن و در تمام زمان‌های ممکن با آن‌ها نشست و برخاست کرده باشیم.
«نجیب‌زاده‌ای در مسکو»
آمور تولز
@renaissancetranslate
«نجیب‌زاده‌ای در مسکو»
آمور تولز
@renaissancetranslate
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment