.حضور محمدعلی کشاورز در فیلم #زیر_درختان_زیتون (۱۳۷۳)، بهعنوان یک بازیگر حرفهای، آن هم در نقش اصلی، امری بود که تا آن زمان در فیلمهای عباس کیارستمی سابقه نداشت. در اینجا کشاورز از چگونگی ورودش به این پروژه و همکاری با کیارستمی میگوید:
یک شب در منزلِ یکی از دوستان، آقای کیارستمی این را پیشنهاد کرد. گفتم که باید فیلمنامه را بخوانم. گفت: «خیلی خوب، فقط بگو میآیی بازی کنی؟» گفتم: «چرا نیایم؟» گفت: «پس دست بده». دست دادیم و بعد وسایل جور نشد و یک سال از این ماجرا گذشت، تا اینکه یک روز دیدمش. گفت: «فیلم را میخواهیم شروع کنیم. پانزدهِ فروردین آماده باش.» خودشان پانزدهم رفتند و من و خانم شیوا، یک روز بعد رفتیم. گفت که فردا صبح شروع میکنیم. گفتم خیلی خوب، ولی فیلمنامه را ندادیها! گفت: «آن را هم بعدا میدهم.» قبلا هم گفته بود که باید لاغر بشوی و من در آن یک سال رژیم گرفته بودم. رفتیم لوکیشنها را هم دیدیم. لباس را هم قبلا تهیه کرده بودند که رنگش هماهنگ با رنگِ سبزِ زیتونیِ منطقهی شمال بود. راجع به گریم هم تصمیم گرفته بودیم که فقط ریش بگذارم و تستش را هم عبدالله اسکندری زد، چون خوشبختانه گریمور هم نداشتیم. اولین نمایی که گرفتیم، همان نمای اولِ فیلم بود. محیط را برای من تشریح کرد و دیالوگ را خیلی کلی گفت که باید خودت را معرفی کنی و دربارهی زلزله بگویی و چیزهای دیگر. بعد هم خانمِ منشی آمد و گفت بچهها منتطرند.
از
گفتوگوی محمدعلی کشاورز با ماهنامهی فیلم (مجید اسلامی و فردین صاحبالزمانی) دربارهی حضورش در فیلم «زیر درختان زیتون»،
مجلهی فیلم، شمارهی ۱۶۸ (آذر ۱۳۷۳)